ΟΙ ΘΛΙΜΕΝΕΣ ΠΟΥΤΑΝΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ

Ο κορυφαίος συγγραφέας του 20ου αιώνα. Ο Κολομβιανός Γαβριήλ Γκαρσία Μάρκες, μέγας παραμυθάς. Η τέχνη του μυθιστοριογράφου είναι το παραμύθι. Αυτό είναι το μείζον χάρισμα του λογοτέχνη, να καρφώνει την ανθρώπινη ψυχή, να φωτογραφίζει τα ανθρώπινα πάθη με την πένα του. Με τη φαντασία του.
 

ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΜΙΑ ΔΟΥΛΑ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ

Παίζει και η φαντασία. Αυτή σε προχωράει περισσότερο. Όπλο η σκέψη σου, δηλαδή η λογική σου, για να προσεγγίζεις την πραγματικότητα, ό,τι βλέπεις, να το εκτιμάς, να το αναλύεις. Έχεις, όμως, ανάγκη και τη φαντασία προκειμένου να ερμηνεύσεις, να εξηγήσεις πράγματα από τα οποία λείπει η απόδειξη. Η φαντασία, λοιπόν, δημιουργική και ερευνητική, σε οδηγεί στη θεωρία.

ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ Η ΟΧΙ ΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ;

Stephen Hawking. Χωρίς πολλά, αυτός είναι το μεγαλύτερο μυαλό της ανθρωπότητας σήμερα. Γκέλα ο αποδυτηριάκιας! Δεν λέει τίποτα «το μεγαλύτερο μυαλό». Είναι ο πιο σοφός άνθρωπος που σήμερα πατάει στη γη αυτός ο σακάτης ο Στήβεν Χώκιγκ. Να πάει να γαμηθεί το μεγάλο και κοφτερό μυαλό, όταν υπηρετεί το κακό, το αντιανθρώπινο. Το φωτισμένο μυαλό του 76χρονου διευθυντή ερευνών στο Καίημπριτζ παράγει σοφία. Άλλο πράμα αυτό, καμία σχέση με εξυπνάδα, με ευφυία.
 

ΝΤΑΡΛΙΓΚ, ΠΡΟΧΩΡΑ, ΣΕ ΘΕΛΕΙ ΟΛΗ Η ΧΩΡΑ

Άντε να πεις εσύ ότι η κυρία έκανε την πλάκα της. Πόσοι να συμφωνήσουν μαζί σου; Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά το θάνατό της η Μελίνα Μερκούρη παραμένει η ηρωίδα Ελληνίδα, η αντιστασιακή, αυτή που ξεκίνησε τον αγώνα να επιστρέψουν τα Μάρμαρα της Ακροπόλεως.

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗΝ, ΡΕ

Γερμανικής καταγωγής, γεννήθηκε κάπου στην Αμβέρσα πριν από 5 αιώνες ο Φλαμανδός μαθηματικός Γεράρδος Μερκάτωρ. Όταν πλησιάζω αυτά τα άτομα, με το όποιο υλικό έχω συλλέξει στην αποθήκη μου, προσπαθώ να φανταστώ τη ζωή τους και τον περίγυρό τους. Πώς, δηλαδή, να αισθάνεται κάποιος εκλεκτός, κάποιος πολύ προχωρημένος από την εποχή του, μάλιστα όταν η αγάπη του στην έρευνα και στην επιστημονική διείσδυση συναντούσε την αντίδραση του ιερατείου.

ΚΟΥΦΑΛΑ Ο ΣΤΑΛΙΝ, ΠΟΡΝΗ Η ΑΧΜΑΤΟΒΑ

Είναι και σε ποια κατάσταση βρίσκεσαι όταν γράφεις. Όταν, μάλιστα, στο κείμενο που απλώνεις βγάζεις τον εαυτό σου. Γράφεις για κάποιον άλλον, όμως το γράφεις εσύ, ο αποδυτηριάκιας, όχι σαν παρατηρητής. Παίζεις τη μπάλλα σου, καρφώνεις τα σουτ σου.

ΑΝΑΤΟΛΙΤΗΣ ΔΙΔΑΞΕ ΙΠΠΟΤΙΣΜΟ ΣΤΟΥΣ ΔΥΤΙΚΟΥΣ

Τεράστιο όνομα του Ισλάμ. Ο θρυλικός Σαλαντίν. Ο πιο μεγάλος αντίπαλος των σταυροφόρων, των καθαρμάτων της χριστιανικής Δύσης, αριστοκράτες, ιππότες και σία, που στο όνομα του Ιησού έγραψαν κάποιες από τις μαύρες σελίδες της πολιτισμένης Ευρώπης. Δεν είναι τυχαίο ότι κανένας ιστορικός της λευκής φυλής δεν έχει να καταλογίσει τίποτα σε βάρος του ανδρείου Κούρδου με ρίζες αρμένικες Σαλάχ Αλ Ντίν Γιουσούφ Ίμπν Αγιούμπ, τον Σαλαντίν, όπως τον έλεγαν οι χριστιανοί αντίπαλοί του.

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟ ΦΤΗΝΟ ΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Είναι κάτι τηλεοπτικές εκπομπές «γνώσεων» όπου ο παρουσιαστής ρωτάει τον «διαγωνιζόμενο» ανύπαρκτα πράγματα. Ανύπαρκτα, διότι όσα ρωτάει δεν έχουν σχέση με γνώση, ούτε καν με πληροφόρηση. Πράγματα εντελώς αδιάφορα, για παράδειγμα τι χρώμα ήταν το παλτό της Αλίκης Βουγιουκλάκη στην τάδε ταινία. Καμία σημασία δεν έχει αν ήταν κίτρινο ή κόκκινο κι αν πράγματι φορούσε παλτό ή καπαρντίνα.

ΣΤΑ ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ

Στις 16 Μαίου το 1929 έγινε η πρώτη εκδήλωση της Ακαδημίας του αμερικάνικου σινεμά για να απονεμηθούν τα βραβεία σε σκηνοθέτες, παραγωγούς, ηθοποιούς, σεναριογράφους, φωτογράφους, ενδυματολόγους, μουσικούς, τεχνικούς κ.α. Όλοι κι όλοι ήντουσταν 250 οι παρόντες (φώτο). Εμείς κι εμείς. Καμία σχέση με την τελετή, τη μεγάλη βραδιά των Όσκαρ, όπως εξελίχθηκε με τα χρόνια. Με την αστραφτερή νύχτα που ξεκινάει με την παρέλαση των σταρ στο κόκκινο χαλί. Θέαμα που το παρακολουθεί όλος ο πλανήτης κάθε χρόνο.