Η ΤΣΙΓΓΑΝΑ Η ΚΑΡΜΕΝ

Ακούς μουσική και λες πως διαβάζεις σελίδες από βιβλίο. Τόσο ξεκάθαρα “μιλάνε” οι νότες που με τη δύναμή τους περιγράφουν σκέψεις, συναισθήματα. Ακούς μουσική και θαρρείς πως στα αυτιά σου φθάνουν οι ατάκες δύο ηθοποιών, ότι είσαι παρών σε διάλογο και “βλέπεις” τις χειρονομίες, τους μορφασμούς στο πρόσωπο των πρωταγωνιστών.

ΤΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ ΤΟΥ ΝΕΥΤΩΝΑ ΕΙΝΑΙ... ΔΙΚΟ ΤΟΥ;

Βλέπεις ένα ζουζούνι να περπατάει άνετα πάνω στο νερό. Πώς γίνεται αυτό; Βλέπεις και την μύγα να παίρνει τον ύπνο της κολλημένη στο ταβάνι. Δεν ασχολείσαι. Κάποιοι, όμως, αγνοούν τα πάντα όλα στη ζωή και την πέφτουν με τα μούτρα, μάλιστα από το πρωί μέχρι το βράδυ, σε μια αγωνία. Πως να ανακαλύψουν κάτι, να εξηγήσουν ένα φαινόμενο. Δεν τρώνε, δεν πηδάνε, αδιαφορήσουν εντελώς για το αποτέλεσμα στο ντέρμπυ του ποδοσφαίρου, αν θα γίνουν τις εκλογές, αν η Ελλάδα θα βγει από το μνημόνιο.
 

Α, ΡΕ, ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΕΓΩ Ο ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΛΑΙΔΗΣ

Αποφασίζει ο για κλωτσές και για ένα φεγγάρι εξουσίας ότι το τάδε βιβλίο διαχρονικής αξίας δεν πρέπει να κυκλοφορήσει. Το λογοτεχνικό προϊόν που η Ιστορία θα το αναγνωρίσει ως κλασικό. Το πρώτο, λέει ο αποδυτηριάκιας, είναι Ποιος είναι αυτός που το απαγορεύει στο όνομα της προστασίας του κόσμου. Έχει κάθε δικαίωμα να χαρακτηρίσεις ένα βιβλίο, μια ταινία, κάποιο έργο τέχνης ως χυδαίο, βλάσφημο, καταστροφικό για το πόπολο.

ΚΑΗΚΕ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΣΕΞΟΥΛΙΑΡΑΣ ΧΟΝΤΡΟΚΩΛΑΣ

Όταν έφθασε στο Παρίσι ήταν ήδη γνωστός σ' όλη την Ευρώπη ο εξόριστος από την πατρίδα του Πολωνός, μεγάλο ταλέντο στη μουσική, αυτοδίδακτος. Στα 6 του συνθέτει και στα 7 δίνει το πρώτο του κονσέρτο με πιάνο. Μετά από δέκα χρόνια αρχίζει τις περιοδείες στην Αυστρία και την Γερμανία. Η Πολωνία, που έχει μπλεξίματα πολεμικά με τους Ρώσους, δεν φεύγει ποτέ από την καρδιά του.
 

Η ΤΙΤΟΥΜΠΑ, Η ΙΝΔΙΑΝΑ ΜΑΓΙΣΣΑ

Οι θεοί είναι δύο. Πάντα. Δεν υπάρχει ένας Θεός. Άχρηστος είναι ο ένας και μοναδικός αν δεν έχει αντίπαλο. Ποιος, αλήθεια, θα ασχολούνταν με τον Θεό του καλού αν δεν έπαιζε μπάλα και ο Θεός του κακού. Ο Διάβολος. Θεός κι αυτός. Μαύρη, μαγική, θεϊκή δύναμη έχει αυτός ο πούστης, αφού καταφέρνει να μπει μέσα στους ανθρώπους. Με την ίδια, ίσως και μεγαλύτερη, δύναμη ψυχής απ' εκείνη του Θεού του καλού.

Redford & Fonda

Η πρώτη τους μεγάλη επιτυχία μαζί έγινε το 1967 και πενήντα χρόνια μετά, το 2017, ξανάπαιξαν σε μια πολύ γλυκιά ταινία που αξίζει να την δει κανείς μόνο και μόνο για να διαπιστώσει ότι αυτοί δύο είχαν και έχουν τρομερή χημεία μπροστά στον φακό. Γύρω στα 30 τους έκαναν το Ξυπόλητοι στο πάρκο, και γύρω στα 80 όταν ξαναβρέθηκαν με την ταινία Our Souls at Night. Εδώ θα τα μάθετε όλα μια και είναι χαρά μου να γράφω για τέτοιους μυθικούς ηθοποιούς.

ΠΙΑΣΑΜΕ ΜΑΡΤΗ, ΤΟΥ… 2018!

Δεν βλέπω να έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία αν, σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο, σήμερα είναι Πέμπτη κι όχι Σάββατο. Αν άρχισε να τρέχει Μάρτης κι όχι Σεπτέμβρης. Αν βρισκόμαστε στο σωτήριον έτος 2018 κι όχι 1888. Όλα είναι… σωτήρια έτη.

ΛΕΣΧΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΕΚ

Στις αρχές αυτής της δεκαετίας, το εφιαλτικό φάντασμα της ΑΕΚ περιπλανιόταν χωρίς εμπνευσμένο ηγέτη, με πλήρη οικονομική αποσάθρωση, χωρίς προοπτική για νέο γήπεδο και σε πλήρη αγωνιστική ανυποληψία. Στο τέλος της δεκαετίας, αυτές οι τέσσερις κρίσιμες συνθήκες έχουν αναστραφεί πλήρως και η ομάδα επανέκαμψε στα αξιακά μεγέθη της και σε πρωταγωνιστικό ρόλο, χάρη κυρίως στον ιστορικό πλέον ηγέτη Δημήτρη Μελισσανίδη.

ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ...

Όταν είδα την ταινία Viva Zapata του ελληνικής καταγωγής Ελία Καζάν (Ηλίας Καζαντζόγλου το κανονικό του όνομα), και την απολάμβανα με φανατικό ενθουσιασμό για τον Μάρλον Μπράντο, ήθελα οπωσδήποτε να μάθω ποιος έγραψε το σενάριο. Το έργο έχει κάποιες σκηνές, κάποιες ατάκες και, βέβαια, ένα μαγικό φινάλε που θα το υπέγραφε μόνο ένας μάστορας γραφιάς. Ένας χαρισματικός συγγραφέας. Που με λίγες, όσο γίνεται πιο λίγες λέξεις, σε αρπάζει εσένα τον αναγνώστη, τον θεατή και δεν σ' αφήνει να φύγεις.

ΕΝΑΣ ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΣ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ

Γι' αυτόν κάποιος είχε πει: “Αν είχα την παιδική του ηλικία θα είχα αυτοκτονήσει...”. Ένας άλλος: “Για την περίπτωσή του ο Σίγκμουντ Φρόυντ, ο πατέρας της ψυχιατρικής θα μπορούσε να γράψει ολόκληρο βιβλίο...”. Ο αποδυτηριάκιας λέει: Πρόκειται για έναν παρανοϊκό προβοκάτορα, με διαρκή τάση να θέλει να σοκάρει.