«Ο Παίκτης» τελείωσε το 1866, τον ίδιο χρόνο και το «Έγκλημα και Τιμωρία». Το 1868 «Ο Ηλίθιος». «Οι Δαιμονισμένοι», το 1872. «Οι Αδελφοί Καραμαζώφ», το 1880. Δεν θα γραφόντουσαν αυτά τα τερατώδη σε αξία μυθιστορήματα, όπως κι άλλα πολλά που έγραψε ο θεός Φιόντορ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι αν τον εκτελούσαν, σύμφωνα με την καταδίκη του από το στρατοδικείο το 1849.
Σήμερα είναι του αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτου, του μεγαλομάρτυρος. Είχε μαρτυρήσει μεγάλως, γι' αυτό τον λένε μεγαλομάρτυρα. Σήμερα 8 Φεβρουαρίου είναι η ημέρα του στο ημερολόγιο της πίστεως, που το έχει καπαρώσει όλο το χρόνο η θρησκεία.
Νόμπελ Φυσικής το 1971 ο εφευρέτης της ολογραφίας. Τι είναι αυτή πάλι; Στενογραφία ξέρουμε τι είναι, και δακτυλογραφία, ολογραφία ότι τα γράφεις όλα; Όχι, βέβαια.
"Τιμή και δόξα στους ήρωες της θύρας 7! Είκοσι νέα παιδιά, όλα παλληκάρια, όλοι οπαδοί του θρύλου, βρίσκονται τώρα στα ουράνια. Κι από εκεί "βλέπουν" την αγαπημένη τους ομάδα. 6-7-8. τρεις αριθμοί κατάρα για τον Θρύλο! 6 γκολ, θύρα 7, 8 Φλεβάρη. Σε δέκα μέρες χιονίζει και το στρώνει για πρώτη φορά στην Πλατεία Συντάγματος.
Έχει πεθάνει από το 1972 ο Μάρκος Βαμβακάρης αλλά μ' αυτόν τον λαϊκό μουσικό, μ' αυτόν τον κουβαλητή του ρεμπέτικου τραγουδιού, ακόμα δεν έχουμε τελειώσει. Βέβαια, κάποιοι δεν έχουν καν αρχίσε ινα γνωρίζουν τους πολύτιμους λίθους που ξεπετάχτηκαν από το ορυχείο του ελληνισμού του 20ου αιώνα. Μιλάω για άτομα, κάποιους Έλληνες, που επηρέασαν αποφασιστικά, φανερά, κρυφά, ύπουλα, την πολιτιστική μας ταυτότητα.
Τσικνοπέμπτη. Η μαλακία να βγάζουν παρατσούκλια, όχι μόνον σε ανθρώπους. Τη λένε Τσικνοπέμπτη, την Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας των Απόκρεω, λόγω... τσίκνας. Τα παλιά τα χρόνια, τούτη την ημέρα, ήταν έθιμο να τρώνε κρέατα ψημένα στη σχάρα και το σπίτι μύριζε τσίκνα. Θα μου πεις ότι ήταν και μία δικαιολογία, για να φάνε κρέας μία ακόμα μέρα της εβδομάδας, όχι μονάχα την Κυριακή. Παλιά χρόνια, παλιές πείνες. Να, που το έργο έκατσε έτσι, που σήμερα ζούμε στα χρόνια της μεγάλης εθνικής πείνας. Να δούμε πόσοι θα βγουν από το σπίτι να πάνε στα ταβερνομάγαζα να μυρίσουν τσίκνα, να τιμήσουν την παράδοση...
Γραφιάς ο αποδυτηριάκιας, αυτή είναι η δουλειά του, να γράφει, επόμενο να αισθάνεται πιο κοντά στον συγγραφέα. Δέχομαι και τον αρχιτέκτονα, και τον γεωπόνο, και τον χημικό, και τον θεολόγο, όμως επικοινωνώ περισσότερο με τον συγγραφέα. Άλλη στιγμή να σου εξομολογηθώ από ποιους, κυρίως Έλληνες, έχει επηρεαστεί κι έχει φορτωθεί ο σκληρός δίσκος του αποδυτηριάκια.
Η αρχαιότερη αθλητική ομοσπονδία. Έτσι μάθαμε να λέμε τον ΣΕΓΑΣ όταν πρωτομπήκαμε στη δουλειά. Λέει πολλά αυτό το “η αρχαιότερη ελληνική ομοσπονδία” για όποιον είναι σε θέση να σκέπτεται τουλάχιστον τα αυτονόητα. Μεταξύ μας, και δεν το λανσάρω για ανέκδοτο. Πολύς κόσμος κι όχι γιατί είναι βλάκες, αλλά λόγω αδιαφορίας δεν συλλαμβάνει τα αυτονόητα.