Πριν από 500 χρόνια βγήκε το βιβλίο, έργο κλασικό, του σερ Τόμας Μωρ. Το έπιασες; Με τίτλο sir πριν πέντε αιώνες στην Αγγλία. Πώς να συγκριθούμε εμείς τα ελληνόπουλα, που κυκλοφορούσαμε ακόμα ραγιάδες του οθωμανού, τότε, όταν ο Thomas More σπούδαζε στην Οξφόρδη. Πού να τα βρούμε τα σχολεία και τα κολέγια, εμείς οι απόγονοι μιας εποχής, λέω για την κλασική αρχαιότητα, που άνοιξε την πόρτα στις υστερώτερες κοινωνίες.
Μια γυναίκα που γνώρισε πολλά. Κι εσύ, αυτός που ήταν απίθανο να την γνωρίσεις, θα φύγεις απ' αυτόν τον κόσμο με το παράπονο ίσως πως σε κάποιες θεές, κάποιες μάγισσες, γυναίκες ξεχωριστές, δεν έγινες ποτέ, έστω και για μια στιγμή, κομμάτι στην πλούσια σε δράση και περιπέτειες ζωή τους.
Μνήμη Λουκιανού Κηλαηδόνη. Καλλιτέχνης με ξεχωριστή παρουσία, φιγούρα αξέχαστη που πέθανε σα σήμερα 7 Φεβρουαρίου, το 2017, σε ηλικία 74 χρονών. Είχε προβλήματα με την καρδιά του, 20 χρόνια πριν είχε κάνει εγχείρηση. Στη συνέχεια του αφαίρεσαν όγκο από τους πνεύμονες.
Ο Μίκης Θεοδωράκης γεννήθηκε το 1925, μήνα Ιούλιο, άρα για όσους γνωρίζουν αριθμητική, ο μέγας και παγκόσμιος Έλληνας έχει ήδη συμπληρώσει τα 92 χρόνια. Πόσο να ζήσει ακόμα; Άγνωστο. Ίσως ένα χρόνο ακόμα, ίσως δέκα, ίσως περισσότερα.
Διάβασα ένα κείμενο του κ. Γ. Θ Χατζηθεοδώρου, υφηγητή στο Πανεπιστήμιο του Άαχεν, για την εκκλησία, για το ορθόδοξο χριστιανικό παρακράτος, για την Θεοκρατία και για τον ρόλο που έπαιξαν οι παπάδες στην Ελλάδα και στον διαφωτισμό. Μ'έβαλε σε πολλές σκέψεις. Σας μεταφέρω αυτούσιο απόσπασμα απο το εν λόγω κείμενο του πανεπιστημιακού - και να βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματα του.
Με το που γίνεται το διάλειμμα και πέφτει αυλαία στη σκηνή εμφανίζεται στο θέατρο ο εισπράκτορας μ' ένα κηροπήγιο στο χέρι. Να πληρωθεί το εισιτήριο από τους θεατές. Και στις μικροπαύσεις της παράστασης, από τη μία “πράξη” του έργου στην άλλη, γκομενίτσες με πανέρια πουλάνε γλυκά, ρόφημα από γλυκάνισο, πορτοκάλια, ξηρούς καρπούς, ενώ στα θεωρεία σερβίρονται καφές μερακλήδικος και σπέσιαλ παγωτό.
Όταν έφυγα από το σινεμά είπα ότι αυτά είναι απίθανα, δεν γίνονται. Μία κοπέλα αιχμάλωτη σε ναζιστικό στρατόπεδο υποχρεωνόταν να δέχεται τη σεξουαλική επαφή με τρόπο σαδιστικό, από έναν ανώμαλο Γερμανό αξιωματικό. Δεν ήταν ένας αθώος και γραφικός φασίστας ο τύπος, που περιοριζόταν να δείχνει την κοσμοθεωρία του μ' έναν χαιρετισμό, Χάιλ Χίτλερ, αλλά ο διεστραμμένος που προχωρούσε σε βασανισμούς στο σεξουαλικό αντικείμενο του άρρωστου πόθου του.
Είναι πράγματι σπάνιο φαινόμενο, ένας μουσικός να κατορθώσει να κάνει το κοινό να τον προσέξει, να τον ξεχωρίσει και να ασχοληθεί μαζί του. Είναι σπάνιο ένας μουσικός να απασχολεί τα ΜΜΕ. Ο Κωνσταντής Πιστιόλης όμως δεν είναι μια απλή περίπτωση μουσικού…
Τζένη Βάνου. Ξεχασμένο και τόσο μεγάλο όνομα του ελληνικού τραγουδιού. Από τη μια ήταν η Τζένη Βάνου που την είχε κάνει γνωστή ο Μίμης Πλέσσας, την ξεχώρισε σε χορωδία (!!!), και από την άλλη η Νανά Μούσχουρη του Μάνου Χατζηδάκι. Έπόμενο να μιλήσει το μέγεθος.
Ένας σπουδαίος Έλληνας. Ένας λάτρης της αρχαίας Ελλάδος που τον διώξαμε στο εξωτερικό, έδειξε την αξία του στην Γαλλία. “Τον διώξαμε”, όχι αυτά τα πούστικα ότι τον κυνηγήσανε οι δεξιοί, οι χουντικοί, όχι εμείς οι καλοί, οι άλλοι οι κακοί. Όλοι είμαστε Έλληνες, ρε, όλοι είμαστε Ελλάδα. Ότι υπάρχουν κάποιες διαφορές δεν σημαίνει ότι η άλλη πλευρά δεν εκφράζει Ελλάδα. Και οι κλέφτες, και οι προδότες, οι απατεώνες, οι πουλημένοι είναι Ελλάδα.