Γαμημένος θάνατος. Το λες έτσι διότι υπάρχουν και θάνατοι που τους γουστάρεις. Χαρίζουν μια υπέρβαση πνευματική, ίσως και ηδονική μαζί, γιατί όχι και ερωτική, σ' αυτόν που σε λίγα δευτερόλεπτα θα σταματήσει να αναπνέει.
Θεά. Πλησιάζεις τη σκιά της, τη μαγεία της και πιάνεις το στίγμα της εποχής της, εκείνα τα χρόνια που το σινεμά του Χόλυγουντ έκανε την ολοκληρωτική επίθεση και εξελίχθηκε στο Νο1 πλέον θέαμα του πλανήτη. Βεντέτα από κούνια. Αξεπέραστο σύμβολο του σεξ, μ' εκείνα τα μυστηριώδη μάτια, τα διφορούμενα, και το αντρικό ντύσιμο, τότε που σκανδάλιζε μια γυναίκα με παντελόνι.
Αφήνουμε στην άκρη τους αθεϊστές, αυτούς που αρνούνται την ύπαρξη του Θεού. Κάποιους κουλτουριάρηδες, τέλος πάντων όλους εκείνους που ψάχνονται με την ύπαρξη και την ανυπαρξία του μεγαλοδύναμου.
Τσακώσανε την κλέφτρα. Την 79χρονη Lainie Kazan, όταν βγήκε από το σουπερμάρκετ χωρίς να πληρώσει 180 δολάρια φαγώσιμα που είχε καβατζάρει στο καρότσι. Είναι η «Ελληνίδα μαμά» Μαρία Πορτοκάλος, στις δύο ταινίες της ελληνοκαναδέζας Νία Βαρντάλος Γάμος αλά ελληνικά.
Θες δε θες τέτοιες μέρες, θα την αρπάξεις την ευχή του αλλουνού. Δεν γλυτώνεις. Μου λέει ''Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος''. Τι είπε το άτομο; Ο ίδιος ούτε που ξέρει τι βγήκε από το στόμα του. Έτσι άκουσε να το λένε, έτσι το κοπιάρει κι αυτός.
Όταν έφυγε ο Στέλιος έκλαψε το σύμπαν. Δικαίως, επρόκειτο για τον άνθρωπο που άγγιξε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο την ψυχή του Έλληνα σε μια άλλη εποχή. Φτώχειας, αδικίας, προσφυγιάς. Σα σήμερα 26 Δεκεμβρίου, το 2013, έφυγε αθόρυβα μια επίσης τεράστια μορφή του ελληνικού τραγουδιού και θεάτρου.
«Τέλειωσαν τα ψέματα, δεν πάει άλλο!». Έτσι εξέφρασε την πιο μεγάλη απογοήτευση του για το ανθρώπινο γένος ο Χριστός στους μαθητές του. Τους κάλεσε, εκεί υψηλά που βρίσκονται, στους ουρανούς και ζοχαδιασμένος το αποφάσισε. ''Δεν θα ξανακάνω το χατήρι των ανθρώπων, να ξαναγεννηθώ μία φορά ακόμα...''.
Τον γούσταρα. Όλες οι αδυναμίες της ζωής επάνω του. Τύπος που δεν κάνει για καριέρα. Άσε ότι ήταν μέτριος τραγουδιστής, ανύπακτος ηθοποιός. Κι όμως έγινε κάποιος. Χαλάλι του. Κι ας ήταν ρεμάλι. Συμπαθητικό ρεμάλι.
Ο Χριστός δεν ήταν κορόιδο. Σε καμιά περίπτωση. Ανέλαβε μία ζόρικη αποστολή από τον πατέρα του, αλλά ήξερε πολύ καλά με ποιον θα νταραβεριστεί, τι σόι κουμάσι είναι ο άνθρωπος. Ούτε, λοιπόν, αφελής ήταν ο Ναζωραίος, ούτε γραφικός. Είπε αυτά που είπε, έκανε αυτά που έκανε γνωρίζοντας σε ποιον απευθυνόταν. Ότι από το καλούπι του είναι πλάσμα αδιόρθωτο το δίποδο.