Στη γειτονιά με είχαν για γουρλή. Το τυχερό παιδί που ''τα έλεγε''για λίγα κέρματα την Πρωτοχρονιά κι έτσι έκανα ποδαρικό σε όλη τη γειτονιά, στα πάνω και κάτω στενά. Ίσως επειδή η μάνα μου με είχε πάντα πλυμένο με καθαρά ρούχα, κάτι όχι πολύ συνηθισμένο. Ίσως επειδή δεν είχα την ελαφρότητα των παιδιών της ηλικίας μου.
Ήταν πράγματι πολύ ρεζίλικο πράμα αρχές δεκαετίας ’70, το πόσο ξεδιάντροπα ομάδες άλλαζαν σε...ελληνικά τα ονόματα αλλοδαπών ποδοσφαιριστών που έκαναν σαλταδόρικες, εντελώς πειρατικές μεταγραφές στην Ελλάδα. Ο Βραζιλιάνος Ντε Μέλο, για παράδειγμα, στον Παναθηναϊκό έγινε Δέμελος. Ο Αργεντινός Άλτσιμπαρ στον Ολυμπιακό έγινε Αλχιβάρης.
Το επίθετό του το έκανε Παπαδιαμάντης από το συνδυασμό των λέξεων Παπάς και Αδαμάντιος. Ο πατέρας του, ο πατήρ Αδαμάντιος, ο γεννηθείς το 1817 έκανε εννέα παιδιά. Το τέταρτό του ήταν ο τεράστιος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο αποκαλούμενος “Άγιος των ελληνικών γραμμάτων”. Πέθανε σα σήμερα 3 Ιανουαρίου, το 1911.
Βασιλείου του Μεγάλου σήμερα πρώτη μέρα του χρόνου. Και κάθε χρόνο όσο υπάρχει χριστιανισμός. Μεγάλος κατά την εκκλησία ο Βασίλειος, περί αυτού πρόκειται, και άμα γουστάρουν μερικοί μερικοί. Μεγάλοι και μέγιστοι από την Ιστορία έχουν καταγραφεί στρατηγοί και πολιτικοί, διανοούμενοι και καλλιτέχνες, αλλά τέτοιους, σε μέγεθος και βάρος μεγάλους, ονομάζει και το μαγαζί της θρησκείας.
Μπήκε ο καινούργιος χρόνος. Σώπα, ρε! Βέβαια, έφυγε το 2017 και ήρθε το 2018. Σίγουρο, ρε; Σιγουρότατο! Την κοπάνησε οριστικά το 2016, μάλιστα χωρίς να τον διώξουμε τον παλιό χρόνο, και δεν θα ξαναγυρίσει. Και ο καινούργιος, όμως, μας κόπιασε χωρίς να τον καλέσουμε.
Όση αξία έχει μία κατσαρίδα και μία συναγρίδα που συνεχίζουν να κυκλοφορούν στη γη εδώ και εκατομμύρια χρόνια, άλλο τόσο γράφει στο πάνθεον της συμπαντικής αιωνιότητας η εξοχότητα του πλανητάρχη του Λευκού Οίκου. Το συλλαμβάνεις αυτό με το πνεύμα σου; Ε, τότε είσαι Θεός. Υποψήφιος αθάνατος.
Περιτομή. Αυτή είναι η κατάλληλη λέξη. Και όπως όλες οι ελληνικές λέξεις, έτσι και αυτή μιλάει μόνη της. Τομή γύρω-γύρω, δηλαδή. Με μαχαίρι αφαιρείται η ακροπροσθία (άλλη «ομιλούσα» λέξη), δηλαδή το δέρμα που καλύπτει το «κεφάλι» του πέους, αυτό που ονομάζεται βάλανος, διότι μοιάζει με βελανίδι.
Όταν ο Αγαμέμνων ετοιμαζόταν να θυσιάσει την Ιφιγένεια, η θεά Άρτεμις, άρπαξε το σώμα του κοριτσιού από τον βωμό και στην θέση του έβαλε ένα ελάφι. Τελικά θυσίασαν αυτό το ιερό ελάφι της Θεάς για να εξιλεωθούν…
''Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος''. Τι είναι αυτό; Μία ευχή είναι και τη λέει χωρίς να γνωρίζει τη σημασία των λέξεων που χρησιμοποιεί. Πως, λοιπόν, να ''πιάσει'' μια ευχή όταν αυτός που την κάνει δεν ξέρει τι λέει.
Είναι τόσο της πλάκας ο άνθρωπος. Μιλάμε πολύ σοβαρά. Το ότι δίνει μια ξεχωριστή σημασία στην πρωτοχρονιά, το ότι γιορτάζει μια συγκεκριμένη ημέρα είναι μια ακόμα απόδειξη, μάλιστα πανηγυρική, ότι ο εγκέφαλος που κουβαλάει η συντριπτική πλειοψηφία των δίποδων είναι μονοκύτταρος οργανισμός, αμοιβάδα, και χειρότερα.