Και τι δεν έχουν πει γι’ αυτήν την γυναίκα, και τι δεν έχουν γράψει. Την έχουν λοιδορήσει, την έχουν πει bisexual, ότι διοργάνωνε όργια, ότι ήταν σκύλα και αδίστακτη, ότι όπως έπαιζε τους άντρες έτσι έπαιζε και τις γυναίκες… Ένα σωρό κατηγορίες. Η Έλλη Λαμπέτη ήταν και παραμένει η γυναίκα μύθος του ελληνικού θεάτρου.
Από το 1962 μέχρι και το 1972 γύριζε κάθε χρόνο κατά μέσο όρο 8-9 ταινίες. Μια φορά 12, μια άλλη δέκα, μια άλλη εννέα. Και επειδή τα μέσα της εποχής, εδώ στην Ελλάδα, δεν ήταν και πολύ σύγχρονα, τα κινηματογραφικά συνεργεία ξεπετούσαν τη δουλειά τους καλοκαιρινούς μήνες. Μην πέσουν σε βροχές και καταιγίδες, δυνατούς ανέμους και παγωνιά και οι ηθοποιοί ξυλιάσουν από το κρύο. Έτσι, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος συμμετείχε ταυτόχρονα σε 5-6 ταινίες, κάποιες φορές και επτά. Και το βράδυ, το μεροκάματο για να βγει, δουλειά στο θέατρο.
Πάσχα. Και κάθε χρόνο το ίδιο έργο. Έχει το πνεύμα του, τις μυρωδιές του το Πάσχα, άσε να το βλέπουν άγιο έργο αυτοί που είναι ανίκανοι να αγιαστούν. Είναι μία ακόμα μία ευκαιρία να προβληματισθούν τα κοπρόσκυλα του ανθρωπίνου γένους για το πώς να παίξουν μπάλα με τις δικές τους άγνωστες εσωτερικές δυνάμεις κι όχι, με ''δωροδοκίες'', τσατσιλίκι με το παπαδαριό, να πάρουν το... πρωτάθλημα της αιώνιας ζωής.
Σύμβολο μιας εποχής η Αμερικανίδα Ζόζεφιν Μπαίηκερ που την αποθέωσε η Ευρώπη, πρώτα το λατρεμένο της Παρίσι με τις ημίγυμνες και κάτι περισσότερο, προπολεμικά, εμφανίσεις της στα Φολί Μπερζέρ και τα Καζινό ντε Παρί, αλλά και σε περιοδείες εκτός Γαλλίας. Χορεύτρια, που τραγουδούσε κιόλας. Μην κάνουμε συγκρίσεις με το σήμερα.
Η Ιαπωνία με απόλυτη επιτυχία κτυπάει αιφνιδιαστικά στο Περλ Χάρμπορ αφού πιάνει στον ύπνο τους Αμερικάνους στους οποίους προκαλεί μεγάλου μεγέθους απώλειες, όχι μόνον σε άνδρες. Οι ΗΠΑ αποφασίζουν τότε να μπουν στον Β' παγκόσμιο πόλεμο και ο ήδη εκλεγμένος τέσσερις φορές σερί πρόεδρος Φράγκλιν Ρούζβελτ ετοιμάζεται να καταγγείλει στο Κογκρέσο την «άτιμη» επίθεση των Ιαπώνων.
Σήμερα είναΙτου αγίου Ακακίου. Όχι μόνον άγιος άνθρωπος ήταν, αλλά όνομα και πράμα, που λέμε. Κακός, άκακος. Δένδρο Κακία δεν υπάρχει, υπάρχει η Γαζία, που τη λένε Ακακία.
"Ρίτα & Ντύλαν και Φαίδρος & Φάκμε": Το νέο, ακυκλοφόρητο έργο του Αύγουστου Κορτώ, έρχεται στο Σύγχρονο Θέατρο σε θεατρική διασκευή του Γρηγόρη Χατζάκη.
Σήμερα θα τον λέγαμε αντιστασιακό. Ήταν και συνωμότης, συμμετείχε σε μυστικές ανατρεπτικές οργανώσεις, μέχρι που είχε συλληφθεί κατηγορούμενος για απόπειρα δολοφονίας του Άγγλου βασιληά. Ο γιατρός με κοινωνικές ευαισθησίες, αντικαθεστωτικός, ανοικτά ενάντια της ολιγαρχίας, της αριστοκρατίας, και πάντα στο πλευρό του χοντρού λαού, όπως θα έλεγε παλιός Έλληνας κομουνιστής. Γράφουμε για τον James Parkinson που γεννήθηκε 11 Απριλίου σα σήμερα, το 1755, έξω από το κέντρο του Λονδίνου.
Σήμερα γιορτάζει ο άγιος Αντύπας, το σωστό είναι Αντίπας. Μου κάθεται φοβερό να λέει κάποιος Είμαι χριστιανός και να μη ξέρει ότι κάθε χρόνο τέτοια ημέρα, είναι αφιερωμένη στη μνήμη του ιερομάρτυρα Αντίπα, και ποιος είναι ο εν λόγω κύριος. Μην πω ότι από τους 100 πιστούς οι 99 σίγουρα θα γνωρίζουν τον λαϊκό τραγουδιστή, κι ούτε ένας θα βρεθεί να σου πει δυο λόγια για τον επίσκοπο Περγάμου τον πρώτο αιώνα μετά τον Χριστό.