Ο Ταμερλάνος, αυτός ο φοβερός Ασιάτης απλώνει στο γήπεδο 140.000 στρατό. Απέναντί του ο Σουλτάνος της οθωμανικής αυτοκρατορίας θεωρεί ότι του φθάνουν 85.000, μέσα σ' αυτούς 5.000 γενίτσαρους και 20.000 Σέρβους ιππείς.
Εδώ μιλάει η Ιστορία. Αυτή είναι η πιο βαρειά κουβέντα, που δεν χρειάζεται κάργα προβληματισμό για να την αντιληφθείς. Και η Ιστορία έχει αίμα, όπως έχει και τρομοκρατία.
Ήθελε να αγοράσει καφέ κάλτσες το παλληκαρόπουλο, για να φαίνεται μοντέρνος, να ταιριάζει με το λευκό χρώμα του παντελονιού του. Και διάλεξε ένα ζευγάρι κόκκινες κάλτσες.
Έχει απασχολήσει πολύ κόσμο και κυρίως τους γνώστες και τους ερευνητές. Άλλοι τον θεωρούν «μέγα» και άλλοι λένε ότι είναι «υπερεκτιμημένος». Άλλοι τον λένε «ιδιοφυΐα» και άλλοι «κομπλεξικό», άλλοι λένε ότι ήταν «κατακτητής» και άλλοι «στυγνός ιμπεριαλιστής»..
Ο ορισμός του σταρ. Του αιώνιου και αλήτη σταρ. Του χαρισματικού μουσικού της rock, αλλά και της από τον ίδιον κατασκευασμένης περσόνας. Έφτιαξε τη δημόσια εικόνα του όπως αυτός γούσταρε και αφού είχε αντιληφθεί τι ζητούσε η δεύτερη μεταπολεμική δεκαετία. Michael Philip Jagger. Περί αυτού ο λόγος. Του αρχηγού των Rolling Stones.
Πρόσφατα έγραψα ένα άρθρο, λέγοντας πόσο ξύπνιος είναι ο Θεοφάνους, πόσο σωστός επιχειρηματίας και ότι του βγάζω το καπέλο. Τα σχόλια που έγιναν εκατοντάδες και ποικίλα. Κυρίως αρνητικά, για αυτό που «βγάζει» στην τηλεόραση.
Θέλω να γράψω δυο λόγια για τον Ρομπέρ Μπρεσόν, με την ευκαιρία ότι γεννήθηκε σα σήμερα, 25 Ιουλίου το 1901. Γίνεται; Μόνον δυο λόγια για έναν καλλιτέχνη, ειδικά αυτόν, που προσφέρεται για περιπλάνηση στο σύμπαν;
Δέκα χρόνια ακριβώς πριν από τον θάνατό του ο Γιώργος Παρασκευάς στη στήλη του στον «ΦΙΛΑΘΛΟ» έγραψε για το θάνατο γενικώς και τον δικό του θάνατο. Ιδού το κείμενό του...
Με αφορμή, τέτοιες μέρες, πριν από δέκα χρόνια το θάνατο του Γιώργου Παρασκευά χαρίζω κάποια κομμάτια από τα αξέχαστα που έγραφε ο γκουρού του στοιχήματος.