Από τη μία, το μεγαλύτερο όνομα στην πολιτική Ιστορία της Γαλλίας. Ο Ζαν Ζωρές. Από την άλλη, ο γκραν τίποτας Ραούλ Βιλαίν, ο δολοφόνος του “αγίου της αριστεράς”, του “σοσιαλιστή προφήτη”, του ευλογημένου και από την Δεξιά Ζαν Ζωρές, του εθνικού συμβόλου των Γάλλων.
Μπορεί κάποιοι να τον ξέρουν σαν όνομα, αλλά πολύ λίγοι έχουν ακούσει τα τραγούδια του, ή έχουν διαβάσει τα ποιήματα του. Γιατί, δεν έγραφε τραγούδια για να τα χορεύει η νεολαία πάνω στα τραπέζια, έγραφε από τα’ άλλα...
Το σχέδιο του Φίλιππου της Μακεδονίας, που η Ιστορία με δυσκολία τον τοποθετεί στη σκιά του γιου του Αλέξανδρου, ήταν να κατακτήσει όλον τον τότε γνωστό κόσμο. Είχε τέτοιες δυνατότητες.
Όλοι μιλάνε για τον Μέγα Αλέξανδρο, όχι για τον πατέρα του, τον μέγα Φίλιππο. Η Ιστορία δεν τον κατέγραψε Μέγα, όμως ήταν μέγας. Τεράστιος. Πολεμιστής γεννημένος. Πολεμισταράς.
Η Ρένα Βλαχοπούλου είναι το πέμπτο από τα εννέα παιδιά μιας υπηρέτριας, που αγάπησε και αγαπήθηκε από τον γιο του αφέντη της στην Κέρκυρα. Αγαπημένοι μέχρι τέλους οι γονείς της.
Έγιναν επαναστάσεις, χύθηκε αίμα ατελείωτο γιατί το στομάχι του λαού δεν άντεχε άλλο την πείνα. Αγωνιστές και ποιητές μπήκαν μπροστά για την κατάκτηση της ελευθερίας, του λόγου και της σκέψης, της κατάργησης της λογοκρισίας, για περισσότερη δημοκρατία. Και από γαμήσι;
Η περίπτωση του Βιβάλντι. Ένας παπάς από την Βενετία τρελαμένος με τη μουσική, που συνέθετε ασταμάτητα, έγραψε 850 έργα, ούτε γκολ να ήταν. Ένας ταλαντούχος σκόρερ της παρτιτούρας, που τον έφαγε η ναφθαλίνη.
Ο Ταμερλάνος, αυτός ο φοβερός Ασιάτης απλώνει στο γήπεδο 140.000 στρατό. Απέναντί του ο Σουλτάνος της οθωμανικής αυτοκρατορίας θεωρεί ότι του φθάνουν 85.000, μέσα σ' αυτούς 5.000 γενίτσαρους και 20.000 Σέρβους ιππείς.