Ό,τι θέλουν γράφουν για το θέμα της αδειοδότησης του Παναθηναϊκού. Κι αυτοί που τα γράφουν κοιμούνται όρθιοι ή, κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Φοβερά πράγματα. Το μαύρο το κάνουν άσπρο. Σκόπιμα ή, όχι.
Αυτός ο Βερύκιος είναι για φασίνες βαρέων βαρών λερωμένες, έχει και μια μάπα που μοιάζει με σάπια πλυγούρια. Δεν έχει ξαναγίνει αυτό που διέπραξε, δηλαδή που αφόδευσε με περίσσια δημοσιογραφική χάρη και εσάνς ακαταμάχητης σεξουαλικής τόλμης σε βάρος ενός κυρίου με το όνομα Αύγουστος Κορτώ.
Δεκαεπτά, αριθμός 17, διαδόχούς του είχε ονοματίσει ο μακαρίτης Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Ήταν μια μανία κι αυτή κάποτε στην Ελλάδα. Τα δημοσιογραφάκια να ρωτάνε τον σερ Μπίθι ποιος είναι, κατά τη γνώμη του, ο επόμενος Μπιθικώτσης. Κι αυτός δεν χαλούσε χατήρια.
Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο έχασε το Όσκαρ. Έχει δίκαιο τώρα να το παίξει 17 Νοέμβρη και Πυρήνες της Φωτιάς; Να ανατινάξει τα γραφεία του CNN. Μιλάμε πολύ σοβαρά.
Τι θα πει “τσίτα”; Άνοιξε πόλεμος ανάμεσα στον Πέτρο Κωστόπουλο, τον γνωστό, και την Αγγελική Ηλιάδη, την γνωστή. Ε, να κάνουμε γνωστή και τη λέξη “τσίτα” την οποία απεύθυνε η αοιδός στον τηλεπαρουσιαστή.
Δεν είπε ο Βαλιανάτος ότι “κι άλλος” υποψήφιος δήμαρχος είναι gay. Ήταν σαφής ο άνθρωπος. Είπε “κι άλλοι” είναι gay, μάλιστα πρόσθεσε ότι “τους γνωρίζει ο κόσμος”. Λάθος.
Είχε τα δικαιώματα της εθνικής ομάδας η ΕΠΟ και της κτυπούσε την πόρτα η ξένη εταιρεία που ήθελε να τα αγοράσει. Υπήρχαν δύο νούμερα, δύο ποσά. Ένα πάνω στο τραπέζι, το άλλο κάτω από το τραπέζι. Λάθος.
Τίτλο την κάνανε την ατάκα του Γρηγόρη Βαλιανάτου ότι υπάρχουν κι άλλοι gay υποψήφιοι δήμαρχοι στην Αθήνα. Όχι, θα χάνανε την ευκαιρία για να πουλήσουν. Για να πιάσουν ακροαματικότητα, θεαματικότητα, επισκεψιμότητα, κυκλοφορία, εισιτήρια, διαφήμιση, φράγκα.
Που είναι τα σεντόνια, ρωτάνε. Υπάρχουν, δεν εξαφανίστηκαν και είναι μπόλικα, όσα θες τα κυριακάτικα κατεβατά του αποδυτηριάκια. Και αρκετά, κοντά στα 90 ίσως, έχουν αναρτηθεί στο apodytiriakias.gr.