Στα παπάρια μου. Αυτό είναι το πολιτικόν σχόλιον του αποδυτηριάκια για το αν ο σύντροφος Νίκος Φίλης αντιπολιτεύεται η συμπολιτεύεται τον σύντροφο πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Και αισθάνομαι την ανάγκη να σημειώσω το σχόλιο μου.
Το τελευταίο που μ' ενδιαφέρει είναι ποιος, ποιοι πήραν, ποιοί θα πάρουν τα Όσκαρ. Ποιος, ποιοι είναι οι ηττημένοι της μεγάλης βραδυάς. Δεν χάνεται ένα τέτοιο show, όπως είναι η τελετή των κινηματογραφικών βραβείων της αμερικάνικης Ακαδημίας του σινεμά. Ακριβώς. Είναι show. Επειδή κυριαρχεί, όπως σε μια ταινία, το συναίσθημα. Της νίκης, της χαράς, της απώλειας, της απογοήτευσης.
Αν γνωρίζεις ελληνικά είναι βασανιστικό να ακούς τους επαγγελματίες της συμφοράς όταν περιγράφουν ποδοσφαιρικό παιχνίδι. Δέχεσαι κανονική επίθεση. Δεν είναι ότι κάποιοι βγάζουν την οπαδική τους νοσηρότητα, ο τηλεοπτικός τους λόγος είναι αλβανικός. Σκοπιανός. Κογκολέζικος. Κινέζικος.
Άλλο πάλι κι’ αυτό. Ο Τάκης Μπαλτάκος, λέει, είναι... αποστασιοποιημένος από την ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Ποιός το λέει, δηλαδή; Ο ίδιος ο Μπαλτάκος, η ΠΑΕ, οι δημοσιογράφοι που κάνουν ρεπορτάζ. Ποιός; Να μας λύσουν την απορία.
ΒΓΗΚΕ βόλτα για να κατέβει το μωρό η..., ποιά; Όχι και να αναφέρω το όνομά της εγκύου, την οποία δεν γνωρίζω. Το ότι η κυρία, που κάποιοι άλλοι την γνωρίζουν, έκανε έξοδο με το χέρι στην κοιλιά, συμφωνώ ότι είναι γεγονός άξιο να επισημανθεί στα μήντια.
Όσοι είναι 20 και 30 χρονών σήμερα είναι δύσκολο να φανταστούν την Ελλάδα, στην πραγματικότητα μια άλλη χώρα, πριν από 50 χρόνια. Μια Ελλάδα, η οποία μέχρι τότε, το 1966, δεν είχε γνωρίσει την τηλεόραση. Δεν είχε παραδοθεί στην τηλεόραση...
Την πρωτοχρονιά του 1785 κυκλοφόρησε στην Αγγλία η εφημερίδα THE TIMES, όπως έγινε παγκόσμια γνωστή. Η πρώτη της ονομασία ήταν The Daily Universal Register. Είναι η πρώτη εφημερίδα στον κόσμο που χρησιμοποίησε τη λέξη Times στο όνομά της. Γιατί η αναφορά στην εν λόγω παραδοσιακή εφημερίδα, που σήμερα επιχειρηματικά ανήκει σε αμερικάνικο όμιλο και συγκεκριμένα στον μεγαλομηντιάρχη Ρούπερ Μέρντοχ;
Ο γνωστός τηλεπαρουσιαστής Γιώργος Λιάγκας, σίγουρα θαρρεί πως έχει ασυλία βουλευτή, υπουργού, επειδή είναι πετυχημένος στη δουλειά του και αγαπητός στον κόσμο. Η μαλακία του. Ήταν κάποτε υποψήφιος βουλευτής, ακόμα κι’ αν είχε εκλεγεί, δεν θα καθάρισε με την περίπτωση της κυρίας Αθηναίδας Νέγκα.
Τι είναι η πατρίδα μας, τελικά; Μην είν’ οι κάμποι, μην είν’ τα ψηλά βουνά; Πώς το έλεγε ο τότε Φοίβος, που τον ονόμασαν Βυζηϊνό; Ή κάπως έτσι, τελικά. Μας νοιάζει αυτό, όμως; Σιγά να μην μας νοιάζει.