Δεν μου κάνει εντύπωση καμμία που όλοι, ειδικοί κι όχι, διότι και οι μη ειδικοί έχουν δικαίωμα γνώμης, απορρίπτουν την ταινία «50 αποχρώσεις του Γκρι».
Κουίζ. Ποια είναι η χοντρομαλακία, να παντρευτείς ή, να χωρίσεις. Καθόλου εύκολη η απάντηση. Το δικό μας reality δεν έχει περιθώρια να προσφέρει στον νικητή κάτι περισσότερο από μια ντουζίνα προφυλακτικά.
Φίρμα ο Μπογδάνης. Ο Βαρουφάκης της τηλεόρασης. Δεν μοιάζουν μονάχα στο ξυρισμένο κεφάλι. Μην το αναλύσουμε, ότι και οι δυο έχουν άποψη, ότι επιμένουν στις θέσεις τους και οι δυο, και ο ένας, ο οικονομολόγος, και ο άλλος, ο δημοσιογράφος.
Θίχτηκε η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου η παρουσιάστρια και έκανε αγωγή στον επίσης παρουσιαστή Γιώργο Λιάγκα από τον οποίον ζητάει 520.000 ευρώ. Κατηγορούμενη και η συμπαρουσιάστρια του Λιάγκα, Σάσα Σταμάτη, διότι κατά την κυρία Σπυροπούλου έλεγαν στην εκπομπή τους πράγματα που την μειώνουν.
Απονεμήθηκαν στο Los Angeles τα κορυφαία βραβεία της μουσικής, τα βραβεία Grammy δηλαδή, με τα οποία η μουσική βιομηχανία επιβραβεύει κάθε χρόνο τα πιο «ξεχωριστά» ταλέντα της για τη χρονιά που πέρασε και η Madonna ήταν εκεί για να τους δείξει τον κώλο της!
Βγάζει χοντρά λεφτά το κράτος στην Αγγλία από το ποδόσφαιρο. Αυτή είναι η δουλειά του κράτους, κύριοι μαλάκες. Να φορολογεί. Να τα παίρνει κανονικά. Οι άλλοι να δουλεύουν, ποδοσφαιριστές, προπονητές, μάνατζερ, μεγαλομέτοχοι, όλο το βιομηχανικό σύστημα του ποδοσφαίρου, και το κράτος να κάνει ταμείο κι αυτό.
Εγώ θα σου πω γιατί ο Έλληνας υπουργός οικονομικών εμφανίστηκε στους συμμορίτες της Ευρώπης, τους υπαλλήλους των δανειστών της χώρας μας σα ροκ σταρ, με το κασκώλ burberry, έτσι που θα το φορούσε π.χ. ένας Lakis Gavalas.
Είναι διεθνής. Όχι ποδοσφαιριστής, ούτε διαιτητής. Αυτή η Τζούλια, καμμία σχέση με την δική μας την πολυφωτογραφημένη και πολυπαιγμένη, εκείνο το δεύτερο πράμα Αλεξανδράτου, είναι μοντέλο.
Αυτά τα κάρβουνα της ευρωπαϊκής δικαιοσύνης δεν λένε να σβήσουν. Έχουν ρίξει πάνω στην ψησταριά τον Στρος Σκαν και τον ξεροψήνουν σαν προβατίνα. Αποφάσισαν δηλαδή κάποιοι να κατεβάσουν αυτόν τον υψηλόβαθμο της ευρωπαϊκής κομαντατούρ.
Διαβάζω τίτλο. Όπως όλος ο κόσμος το αυτό κάνω κι εγώ. Μετά τον τίτλο η προσοχή στρέφεται στη φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενο. Και τέλος ρίχνεις μια ματιά στη λεζάντα, τις ελάχιστες λέξεις που αναφέρονται στη φωτό του ρεπορτάζ.