Πάει, την χάσαμε την Μεγάλη εβδομάδα, όμως μας έμεινε αμανάτι η ευλογημένη και ευκληματούσα άμπελος η οποία κυριαρχεί όχι μόνο στις ευαγγελικές παραβολές, αλλά και ...στην πολιτική. Για το Σκοπιανό και την απειλή Ερντογάν ο Τσίπρας «...τάζει αμπέλια ατρύγητα, καράβια αρματωμένα», και ο Μητσοτάκης μάλλον μαγειρεύει μία ευρύτερη, πέραν της ΝΔ κυβέρνηση, θυμίζει την Παρασκευούλα του δημοτικού μας τραγουδιού που «...είχε αμπέλια στη Βλαχιά σπίτια στο Βουκουρέστι...».
Το παραμύθι των απατεώνων. «Σεβασμός στη βούληση του λαού». «Δημοκρατία σημαίνει η επικράτηση της πλειοψηφίας». «Ό,τι πει ο λαός». Αυτά τα χυδαία ακούς. Μ’ αυτά τα αντιλαϊκά τσιτάτα κάνουν δουλειά οι τυχοδιώκτες της πολιτικής.
Χέυζελ Βρυξελλών, 1985, Λίβερπουλ - Γιουβέντους, 39 νεκροί. Μην πέσουμε σε λεπτομέρειες. όποιος θυμάται, θυμάται. Η Μαργαρίτα το αποφάσισε. Η γηπεδική αλητεία είχε ξεπεράσει την κόκκινη γραμμή: “Ο χουλιγκανισμός θα πεθάνει!”. Αυτή ήταν η απόφαση της.
Πλησιάζεις το πρόσωπο και την κομματική πορεία του Αντώνη Τρίτση και δίνεις τόσο εύκολα απαντήσεις στο φτηνό μυθιστόρημα που συνεχίζεται να παίζεται και σήμερα. Έργο εντελώς το ίδιας κοπής και απροκάλυπτης χυδαιότητας. Καρμπόν σκέτο.
Θυμάμαι τον Αντώνη Τρίτση λίγους μήνες πριν από την πρώτη εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ το 1981, σε γενική συνέλευση του ΣΕΓΑΣ.
Έχω γράψει για την περιβόητη «ώρα ΠΑΣΟΚ», τη συνήθεια των στελεχών του να προσέρχονται στα ραντεβού τους με μεγάλη καθυστέρηση. Τον κανόνα αυτό δεν... παραβίασε ο Ανδρέας Παπανδρέου ούτε για χάρη της σιδηράς κυρίας της Βρετανίας Μάργκαρετ Θάτσερ, οι σχέσεις με την οποία ήταν ιδιαίτερα τεταμένες. Με αφορμή την επέτειο του θανάτου της ''σιδηράς κυρίας'', η οποία πέθανε 8 Απριλίου σα σήμερα, το 2013, αξίζει να διαβάσεις ένα πέρα για πέρα αληθινό περιστατικό...
Μεγάλης εβδομάδας, τέλος. Και της θρησκείας να μην είσαι, κύριε, τούτο το επταήμερο τουλάχιστον όφειλες να αποφύγεις τα μικρά πράγματα. Τις μικρές σκέψεις, τις μικρές ενέργειες. Και μέσα σ' αυτές είναι να διαβάζεις συχάματα, εμέσματα, της πολύ φτήνιας πράματα. Ξέρω πολύ καλά ποιοι με διαβάζουν. Σε ποιους απευθύνομαι. Γνωρίζω επίσης ότι ένα ποσοστό δέκα με εντεκάμισυ τα εκατό είναι περαστικοί. Ούτε συστημένοι είναι, ούτε ψαγμένοι. Αέρας είναι που φυσάει, έρχεται και φεύγει.
Πριν από δυο χιλιετίες γεννήθηκε ο Χριστός. Είχε αργήσει η έλευσή του; Αυτά τα κανονίζει ο Θεός. Ο αληθινός Θεός, ο οποίος επιλέγει πότε να μπουκάρουν στην πιάτσα μαϊμούδες Θεοί, αυτοί που χαρακτηρίζονται ειδωλολάτρες. Έτσι πάει. Με τη άδεια του αληθινού Θεού βασίλεψαν για κάποιους αιώνες οι ψεύτικοι Θεοί, Δίας, Ποσειδώνας, Όσιρις, Χούλα Χουπ, Αχμέτ Κιοσέογλου, ένα σωρό άλλοι.
Την πρόθεσή του να βάλει τάξη στα κακώς κείμενα του ποδοσφαίρου, επανέλαβε ο πρωθυπουργος Αλέξης Τσίπρας στην τελευταία σύσκεψη των αρμοδίων υπουργών και υπηρεσιακών παραγόντων. Τα ίδια δήλωσε στη συνάντηση του με τους διεθνείς ποδοσφαιριστές του 2004. Του εύχομαι από καρδιάς, καλή επιτυχία. Δεν αμφιβάλλω για τις προθέσεις του. Με προβληματίζουν όμως οι δυνατότητες και οι επιλογές του.
Γράφουμε για τον μεγιστοτεράστιο Θόδωρο Κολοκοτρώνη που γεννήθηκε σα σήμερα, 3 Απριλίου, το 1770. Α, ρε, Θόδωρε, στο κρατάω ακόμα, γιατί δεν τα έβαλες με κάποιους ελληνάρες, να τους ξήλωνες τα λαρύγγια και τα άντερα, λες και δεν υπήρχαν σκύλοι πεινασμένοι στα χρόνια της επανάστασης.