Αμάν! Το αμόλησαν το τεράστιο πρωτοσέλιδο τίτλο και έμεινα. «Πολιτική σύγκρουση Τσίπρα- Μητσοτάκη για το επεισόδιο των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, που συνελήφθησαν από τους Τούρκους». Κανονικό ντέρμπυ στη Βουλή, δηλαδή, ανάμεσα στον πρωθυπουργό και τον αρχηγό της αντιπολίτευσης. Κορυφαία σφαγή. Ποια ΑΕΚ και ΠΑΟΚ που διεκδικούν το πρωτάθλημα, αύριο Κυριακή στην Τούμπα.
Πολύ εύκολα μπαίνει η ταμπέλα κομουνιστής, αντικομουνιστής, σε άτομα που δεν είναι ούτε κομουνιστές, ούτε αντικομουνιστές. Γίνεται κάποιος ''αντικομουνιστής'' επειδή έχει πρόβλημα με κάποιους οι οποίοι εμφανίζονται ως ''κομουνιστές΄΄. Από που κι ως που να τον βαπτίσεις «αντικομουνιστή» όταν δεν έχει ιδέα τι εστί κομουνισμός.
Μια ζωή στην Ελλάδα παίζει το απόλυτο παραμύθι της κόντρας της Δεξιάς με την Αριστερά. Της Αριστεράς με την Δεξιά. Η επιτομή της κομματικής απάτης, που σκόπιμα καλλιεργήθηκε, που πονηρά συντηρήθηκε και από τις δύο πλευρές. Και σε κάποιο βαθμό εξυπηρετεί ακόμα, αφού τα κόμματα ποντάρουν στην άρνηση, στην αντιπαλότητα, όχι στις όποιες θέσεις τους, τις οποίες κατουράει η καθημερινότητα.
Γυρίζω το χρόνο κάποιες δεκαετίες πίσω. Εδώ στην Ελλάδα. Πρώτα ο δικός μας τόπος μας ενδιαφέρει. Όσο κι αν δουλεύει η παγκοσμιοποίηση, όσο κι αν μας επηρεάζει οριζοντίως και καθέτως ό,τι τρέχει στο γλόμπο, η αγωνία μας αγκαλιάζει πρώτα την Ελλάδα. Η μπάλα, δηλαδή, που παίζεται στο μπουρδέλο.
«Ανήκομεν εις την Δύσιν» διεκήρυξε ο πατριάρχης της ΝΔ, που γεννήθηκε το 1907, σα σήμερα 8 Μαρτίου. Και ο αρχιερέας του ΠΑΣΟΚ, ο Ανδρέας Παπανδρέου (1919 -1996) αντέτεινε .«Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες». Κανείς λογικός δεν μπορούσε να διαφωνήσει ούτε με τον έναν, ούτε με τον άλλον. Κι όμως πάνω στις διαφορετικές ερμηνείες που δόθηκαν στους όρους που χρησιμοποίησαν οι δύο ηγέτες, θεμελιώθηκαν οι ιδεολογίες των δύο κομμάτων που κυβερνούν τη χώρα από το 1974.
Ποιος θα το περίμενε! Να συμπληρώσει τριετία χωρίς καν να απειληθεί με ανατροπή ο Αλέξης Τσίπρας και να κρατά κλειστά τα χαρτιά του αν θα κάνει πρόωρες εκλογές και πότε. Ο απόλυτα πετυχημένος για λογαριασμό των δανειστών. Τέτοιο κελεπούρι δεν θα βρίσκανε με τίποτα. Αυτά που δεν θα περνούσαν ούτε με τανκ, ψηφίστηκαν και εφαρμόστηκαν από τον… αντιμνημονιακό Τσίπρα.
Τον Οκτώβριο του 2012 επανεξελέγη μια φορά ακόμα πρόεδρος της Βενεζουέλας ο Ούγκο Τσάβες και αμέσως τον κτύπησε ο καρκίνος στο κεφάλι. Πέθανε ακριβώς μετά από πέντε μήνες, σα σήμερα 5 Μαρτίου, το 2013. Περίεργο. Όχι σύνηθες να πεθαίνει τόσα πρόωρα ένας αρχηγός κράτους. Μιλάμε σοβαρά, δηλαδή με τη γλώσσα της στατιστικής. Δεν το πάμε στις θεωρίες συνωμοσίας. Είμεθα σοβαροί, όχι φαιδροί. Στατιστικά μιλάμε.
Χρόνια πολλά και να τον χαιρόμαστε τον πρόεδρο της Βουλής, τον σύντροφο Νίκο Βούτση. Οι ευχές μας με μία ημέρα καθυστέρηση. Χθες 4 Μάρτη, όχι Μαρτίου για τους κανονικούς αριστερούς, όπως τέτοιος είναι ο Βούτσης, είχε γενέθλια, γεννήθηκε το 1951.
''Τι να κάνει η Ελλάδα; Να πάει να καταλάβει την Τουρκία;''. Το είπε ο κύριος Παναγιώτης Κουρουμπλής, υπουργός του Σύριζα, πρώην ΠΑΣΟΚ, βέβαια. Εύλογο το ερώτημα του τυφλού πολιτικού, αν και μία τέτοια ατάκα δεν την λες δημόσια. Ποτέ. Λαμβάνεις υπ’ όψιν την πραγματικότητα, όμως ποτέ και με τίποτα δεν ξεβρακώνεσαι δημόσια ως κράτος, δεν δηλώνεις στα ίσα την όποια ανεπάρκεια σου ως έθνος, μάλιστα σε θέματα άμυνας, επειδή θέλεις να δικαιολογήσεις τη κομματική σου γύμνια. Την κυβερνητική σου ανυπαρξία.
Περίπτωση, τελικά, αυτός ο κύριος Σταύρος Θεοδωράκης. Πώς κατάντησε ο άνθρωπος, από τότε που έμπλεξε με την πολιτική. Κακώς, βέβαια, το λέμε έτσι, «με την πολιτική». Ούτε πολιτική παράγει, ούτε πολιτική υπηρετεί. Απλά άνοιξε ένα κομματικό μαγαζί και κάθε μέρα πουλάει… δηλώσεις.