Κλίνατ’ επ’ αριστερά. Το σύνθημα αυτό ρίχνει ο Τσίπρας κάθε φορά ετοιμάζεται να βάλει την υπογραφή του σε ένα νέο μνημονιακό κεφάλαιο. Είναι το άλλοθι του, το αριστερό παρόν που δίνει για να τονίσει ότι δεν έχει καμία σχέση με το κακό που θα συμβεί. Έτσι έγινε και πρόσφατα.
Οργιάζει στο παρασκήνιο η σεναριολογία για τις πολιτικές εξελίξεις που πολλοί τις θεωρούν αναπόφευκτες. Το σενάριο της οικουμενικής επιστρέφει στο προσκήνιο. Προβλέπει το σχηματισμό κυβέρνησης τεχνοκρατών χωρίς Τσίπρα, αλλά με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού.
Το πιο εύκολο για τον Ανδρέα Παπανδρέου ήταν να καταλάβει την πιο προνομιακή θέση στον εξώστη της πολιτικής σκηνής. Πρώτο δυνατό παραμύθι ότι αυτός ηγείται της δημοκρατικής παράταξης, άρα οι αντίπαλοί του, οι νεοδημοκράτες δεν είναι δημοκράτες.
Κάθε λίγο και λιγάκι και μία σπόντα κατά του Τσίπρα ότι θα έχει την τύχη του προέδρου της Αργεντινής Φερνάντο ντε λα Ρούα. Που τι έπαθε ο άνθρωπος; Εγκατέλειψε εσπευσμένα το προεδρικό μέγαρο «Κάσα Ροσάδα» με πολεμικό ελικόπτερο, για να γλιτώσει από την οργή του λαού.
Για όνομα. Όπως λέει και ο επαγγελματίας λαϊκιστής Λάκης Λαζόπουλος. Τα κοπρόσκυλα του ΠΑΣΟΚ είχαν γιουχάρει τον Βαγγέλη Βενιζέλο, τον πρόεδρο του κόμματος. Το χειρώτερο;
Έχουν αγριέψει οι αγρότες. Δεν υπάρχει κυβέρνηση που να μην την απείλησαν με μπλόκα. Που δεν έκλεισαν τις εθνικές οδούς με τα τρακτέρ. Δεν θα γλύτωνε η συμμαχία Τσίπρα και ένου.
Ο Πάνος Καμμένος είναι δεξιός. Από κούνια. Και επειδή είναι ιδεολόγος δεξιός, το παλληκάρι ήταν πάντα αμετακίνητος. Έφυγε από την δεξιά ΝΔ, αλλά ποτέ δεν σταμάτησε να υπερασπίζεται τις δεξιές θέσεις του.
Είσαι ο πλάκας αν πεις «Μπράβο στον αγωνιστή Μανώλη Γλέζο» επειδή τα έβαλε πάλι με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Και επειδή για μια ακόμα φορά, για «πολλοστή φορά» όπως ο ίδιος ο γηραλέος πολιτικός είπε, ζητάει συγγνώμην από τον λαό.