Χωρίς πλάκα ο πόλεμος παρασκηνίου που γίνεται σήμερα ανάμεσα σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση, και εννοώ προσωπικά τον Σαμαρά και τον Τσίπρα, δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από τις άγριες κόντρες στο ποδόσφαιρο.
Το πατρικό του σπίτι στην οδό Μουρούζη, κοντά στο Μέγαρο Μαξίμου επιλέγει ο πρωθυπουργός για τα πιο σημαντικά ραντεβού του εν όψει της κρίσιμης προεδρικής εκλογής.
Πες μου τι από τα δυο. Ένας πολιτικός, μάλλον ένας κομματικός που κάθε ημέρα δεν παραλείπει να πει μια χοντρομαλακία, είναι τρελλός ή, μαλάκας. Το ερώτημα είναι σοβαρό, έτσι το χαρακτηρίζω και απαιτώ σοβαρή απάντηση.
Τελικά, όχι μόνο η Ελλάδα δεν μπορεί να βγεί στις αγορές, αλλά ούτε και οι πολιτικοί μπορούν να ξεμυτίσουν στην... αγορά .Αυτό φάνηκε καθαρά την Κυριακή με τις αποδοκιμασίες σε βάρος του Θοδωρή Ρουσόπουλου και της Ντόρας Μπακογιάννη έξω από το κτίριο της ΕΣΗΕΑ στην οδό Ακαδημίας.
Έστειλε τον γιό του να σπουδάσει στην Ιταλία. Και το κωλόπαιδο όλη μέρα έπαιζε μπιλιάρδο σε μπάρ της Φεράρα. Αληθινή ιστορία, που λένε και οι σεναριογράφοι. Εμπιστεύεσαι τα λεφτά σου σε τράπεζα και τα χάνεις όταν αυτή βαρέσει κανόνι.
Όπως έχουν τα πράγματα στη Δημοκρατία, ένας απλός βουλευτής, μορφωμένος ή αμόρφωτος, κηπουρός στην αυλή του αρχηγού η αυθεντία στον τομέα του, αυτό δεν έχει σημασία, είναι αρκετός για να αλλάξει τον ρουν της ιστορίας.
Η μαλακία της ημέρας. Εγώ θα στην πω. Ποιος άλλος; Στις 29 Δεκεμβρίου είναι η ημέρα για τρίτη στη σειρά ψηφοφορία στη Βουλή, για να εκλεγεί πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ποια είναι η μαλακία;
Τον βάζεις νοικάρη στο σπίτι σου και πριν λήξει το συμβόλαιο που έχεις μαζύ του ο δικός σου θέλει να φύγει. Να πάει στον αγύριστο. Μια στιγμή, όμως. Εδώ το διαμέρισμα που σου είχα νοικιάσει, κύριε χάλια, το 'χεις κάνει μπουρδέλο.
Ο Κάρολος Παπούλιας ετοιμάζεται να αποχωρήσει από το Προεδρικό Μέγαρο έχοντας καταγράψει μία μεγάλη ήττα στο …ενεργητικό του. Θα μείνει στην Ιστορία ως ο πρόεδρος που έμεινε στο χειρώτερο δρόμο της Αθήνας χωρίς ποτέ ο ίδιος να κάνει τίποτα για να τον σουλουπώσει.
Επιτέλους, τι άλλο θέλει από τη ζωή μας ο ΓΑΠ. Βουλευτή τον κάναμε, υπουργό επίσης. Τον ανακηρύξαμε πρόεδρο του κόμματος και στο τέλος, του δώσαμε μεγάλη πλειοψηφία για να εφαρμόσει ως πρωθυπουργός όσα μας έλεγε τόσα χρόνια. Και αυτός τι έκανε. Σπουδαία πράγματα.