Γίνονται εκλογές και ο κόσμος στέλνει τον Τσίπρα απ' εκεί που ήρθε. Ο Αλέξης, όμως, ούτε θα φύγει, ούτε γραβάτα θα φορέσει. Εδώ θα μείνει. Και κάποια στιγμή, μετά από χρόνια, τρία, πέντε, δέκα, θα πει «Δεν έχω πρόβλημα να συνεργαστώ με το κόμμα που κυβερνάει».
Έχουν, λέει, κάνει «μεταγραφή» κάποιοι επιχειρηματίες και από τη ΝΔ παίζουν σήμερα με τον Σύριζα. Και ο πρόεδρος του κόμματος της αντιπολίτευσης, ο σύντροφος Κυριάκος Μητσοτάκης έριξε τις μπηκτές του στην ομιλία του στο ΣΕΒ, στο «συνδικαλιστικό» όργανο των βιομηχάνων.
Ένα πράμα έχω να πω με το 52% υπέρ του brexit στο δημοψήφισμα. Πολλά έχω να πω, πάρα πολλά, όμως το πρώτο είναι η παραίτηση του Άγγλου πρωθυπουργού, του κύριου Νταίηβιντ Κάμερον.
Παραμύθι χωρίς δράκο δεν γίνεται. Όσο πιο πολλούς δράκους έχει, τόσο καλύτερα. Το παραμύθι του ΣΥΡΙΖΑ, έπιασε γιατί είχε τουλάχιστον έξι... Τρεις εγχώριους, τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο και τους βιομηχάνους και τρεις εισαγόμενους, τη Μέρκελ, τον Σόιμπλε και τον Γιούνκερ.
To Ελληνικό δημοψήφισμα πέρσι έγινε για τους λάθος λόγους, διατυπωμένο οικτρά, σε λάθος χρονική στιγμή. Oι Ελληνες έκφρασαν την αγανάκτηση τους στα μνημόνια και στα μέτρα, πιστεύοντας, αφελώς, ότι ήταν ένα αληθινό δημοψήφισμα!
Επιχείρηση Barbarossa. Έτσι πέρασε στην Ιστορία η πρώτη μεγάλη στρατιωτική ήττα της χιτλερικής Γερμανίας, η εισβολή στην Σοβιετική Ένωση που ξεκίνησε σα σήμερα στις 22 Ιουνίου το 1941 και τελείωσε με αποτυχία στις 7 Ιανουαρίου το 1942.
Το ‘χω πει χίλιες φορές. Δεν βλάπτει και μία ακόμα. Όταν μιλάει ο πολιτικός, τα ξύνουμε. Αδιαφορούμε εντελώς, ό,τι κι αν πει. Και τον δικαιολογούμε τον φουκαρά. Απευθύνεται στον πολτό, δεν μπορεί να πει την αλήθεια.
Χρόνια του πολλά. Να το πούμε. Να μην το παραλείψουμε. Σα σήμερα 16 Ιουνίου γεννήθηκε, το 1952, ο George Παπανδρέου. Έχει τα γενέθλιά του και από πάρτη μου η καλύτερη ευχή. Να μας ξαναέλθει! Δεν κάνω πλάκα.
Ένα μικρό παράδοξο έγινε τις τελευταίες ημέρες στην πολιτική ζωή, αλλά λίγοι, ελάχιστοι για την ακρίβεια το πήραν χαμπάρι. Το Μαξίμου διέρρευσε το σχέδιο για την άμεση εκλογή προέδρου Δημοκρατίας και αυτόματα δύο προσωπικότητες έσπευσαν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, να θέσουν ...υποψηφιότητα.
Είναι κάτι περισσότερο από θράσος. Κάτι πολύ χειρώτερο. Ως πολιτικός, ως εργολάβος των δανειστών, να μην έχεις καμία σχέση με τον Γρηγόρη Λαμπράκη και να τον πιάνεις στο στόμα σου.