Κινδυνεύει να γελοιοποιηθεί η υπόθεση της δήθεν οργανωμένης και «συμμαχικής» προσπάθειας για την κάθαρση στο ποδόσφαιρο. Και για να χρησιμοποιούμε τις σωστές λέξεις, η επιχείρηση ανατροπής της διοίκησης της ΕΠΟ.
Πρόταση του αποδυτηριάκια, με την ελπίδα να την υιοθετήσουν η FIFA και η UEFA. Από το 2020 το ευρωπαϊκό να γίνεται με 48 ομάδες, γιατί μόνον 32; Και το μουντιάλ του 2022 να διεξαχθεί με 64 ομάδες.
Να, γιατί δεν θα πεθάνει ποτέ ο Ντιέγκο Μαραντόνα. Να, γιατί όσο ζει θα απασχολεί και θα παίζει πρώτη μούρη. Απογοητευμένος στο παιχνίδι με το Ιραν η μεγαλύτερη από καταβολής φυσιογνωμία του Αργεντίνικου ποδοσφαίρου, σηκώνεται και φεύγει από το γήπεδο στο 90.
Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα πανηγυρίζει σαν τρελός. Ο ενθουσιασμός του είναι πέρα για πέρα αυθόρμητος, διότι θαρρεί πως είναι αξιοθαύμαστη η έμπνευσή του να ολοκληρώσει ένα προσωπικής δημιουργίας γκολ βοηθώντας τη μπάλα και με το χέρι του πριν καταλήξει στα δίχτυα.
Αιφνιαδιάζει η μετακίνηση του συμπαθέστατου Ρομπέρτο από τον Ολυμπιακό σε ομάδα με μικρότερα κυβικά, την Εσπανιόλ της Βαρκελώνης. Τι να συμβαίνει; Δεν είναι σίγουρο ότι ισχύει αυτό που θα πει ο ίδιος ο επαγγελματίας και η ΠΑΕ του, ο Ολυμπιακός.
Η απόφαση του Αλαφούζου να στείλει τον πιο υψηλόβαθμο υπάλληλο της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, τον κύριο Παναγόπουλο, να συνομιλήσει... «θεσμικά» με τον πρόεδρο της ΕΠΟ Γκιρτζίκη, ήταν ένα σοκ στους «συμμάχους» και «συναγωνιστές» για την κάθαρση του πρωταθλήματος συντρόφους Μελισσανίδη και Σαββίδη.
Έχασε κοτζάμ Ρωσία στο Ευρώ της Γαλλίας από την Σλοβακία. Από ένα χωριό της Ευρώπης για να κάνουμε ταμείο. Ποτέ δεν χώνεψαν οι Τσέχοι την ενοποίησή τους, επί κομουνισμού, με τη βλαχιά της Σλοβακίας.
Δεν υπάρχει η ερώτηση, αν ο Μισέλ Πλατινί την έκανε την αρπακτή. Απορρίπτεται ως ολότελα αφελής η εν λόγω ερώτηση. Επειδή δεν έχει καμία αξία και η απάντηση.
Μεγάλη κινητικότητα στον Παναθηναϊκό. Κάτι τρέχει. Το σωστό είναι η ίδια η ΠΑΕ να δώσει «εξηγήσεις». Να ενημερώσει τι έχει... «αλλάξει». Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο.
Γενική συνέλευση της ΕΠΟ. Την προσεχή Παρασκευή. Η ημέρα της κρίσεως. Θα φανεί το πρώτο δείγμα της συσπείρωσης που έχουν εξασφαλίσει οι δύο «πλευρές». Πώς αλλοιώς να τις πεις. Όχι, βέβαια, δύο παρατάξεις, δύο κόμματα, δύο ιδεολογίες.