Έβλεπες τον Πάρντο στον πάγκο όλο αστειάκια. Περίεργο; Ο Ολυμπιακός χάνει 1-0 στο Καραϊσκάκη και ο Κολομβιανός στα κεφάκια του. Αλλόκοτο; Ο κάθε παίκτης θέλει να παίζει, ο έτσι είναι εκτός ενδεκάδας, αλλά δείχνει ότι δεν τρέχει τίποτα. Πράγματι έτσι είναι, όπως φαίνεται;
Με τρεις στην άμυνα θέλει ο Τουντώρ να παίζει ο ΠΑΟΚ. Όχι με τρεις, με τέσσερις να παίζεις, του γράφουν, αλλά και του λένε στο αυτί του Τουντώρ. Σήμερα η ομάδα κόντρα σ' αυτήν την Κράσνονταρ θα εμφανιστεί με τετράδα στην αμυντική γραμμή.
Εγώ δεν παίρνω μία και θα στο πω. Ο άνθρωπος βάζει τον Ερνάνι και αφήνει στον πάγκο τον Πάρντο. Μου το έλεγε ο φίλος μου ο Παναγιώτης, άρρωστος γάβρος, με τον οποίο έβλεπα μαζί το ματς. Στο ημίχρονο, ο μονόλογος, όταν αυτοί οι κατσαπλιάδες της Ντυναμό κέρδιζαν με 1-0.
Ομαδίτσα η Ντυναμό Ζάγκρεμπ. Ομαδάρα ο Ολυμπιακός. Να, όμως, που στο ποδόσφαιρο σε κάποιες περιπτώσεις οι διαφορές ανάμεσα σε δύο αντιπάλους δεν φαίνονται στο παιχνίδι. Όπως συνέβη χθες στο Καραϊσκάκη. Γιατί;
Δεν έχει καμμία σημασία για τον οπαδό του Ολυμπιακού ότι έκανε τρεις συνεχόμενες νίκες στο τσάμπιονς ληγκ για πρώτη φορά στην Ιστορία του. Οπως στο λέω. Το σπουδαίο είναι άλλο και δεν έχει σχέση με την Αρσεναλ και την Ντυναμό του Ζάγκρεμπ.
Δεν ήρθε και έφυγε ο Γιάννης Αναστασίου στον Παναθηναϊκό, για να κάνουμε ταμείο. Το παλληκάρι ήρθε κι έμεινε. Δεν είναι λίγο διάστημα τα διόμισυ χρόνια ένας άπειρος στη δουλειά σε ομάδα υψηλών απαιτήσεων εντός και εκτός Ελλάδος, όπως ο Παναθηναικός ο οποίος μάλιστα ιστορικά βρισκόταν στην κόψη του ξυραφιού.
Δύο νίκες εκτός έδρας έχει ο Ολυμπιακός στο τσάμπιονς ληγκ. Για όνομα! Αυτά τα κάνουν οι μεγάλες ομάδες. Οι πιο μεγάλες. Ο ανθός της ποδοσφαιρικής Ευρώπης. Είναι έξω από τα δεδομένα μιας ελληνικής ομάδας να πετύχει δύο τρίποντα, το ένα καπάκι μετά το άλλο, μάλιστα εκτός.
«Βολική περίπτωση» αυτός ο Βέλικο Παούνοβιτς που τράκαρε ο Παναθηναϊκός. Αυτό είναι το πρώτο που έχω να πω. Στη θέση του Αναστασίου ένας πρωταθλητής κόσμου. Ο προπονητής της εθνικής Σερβίας κάτω των 20.
Μέχρι τώρα ήξερα δυο ανθρώπους στον αθλητισμό που προσπαθούσαν εναγωνίως να φορέσουν ένα πέπλο κουλτούρας. Και οι δυο στο μπάσκετ. Ο Γιάννης Ιωαννίδης και ο Στηβ Γιατζόγλου.