Πρόβλημα. Τιμωρήθηκε ο ΠΑΟΚ με αφαίρεση τριών βαθμών, όμως στην απόφαση δεν αναφέρεται για ποια βαθμολογία αφορά η ποινή. Στο πρωτάθλημα που έχει τελειώσει και ήδη η βαθμολογία έχει επικυρωθεί; Δεν γίνεται αυτό. Από τα πλαίη-οφ που έχουν ξεκινήσει και ο ΠΑΟΚ έχει ήδη τρεις βαθμούς;
Για σκέψου το, σε παρακαλώ. Να πηγαίνει ο άλλος στο γήπεδο χωρίς καν να τον ενδιαφέρει να δει μπάλλα. Φοβερό, ε; Κι όμως, συμβαίνει. Και ο έτσι είναι σίγουρος ότι δεν θα είναι μόνος. Όχι, βέβαια. Κι άλλοι θα εμφανιστούν, θα δηλώσουν παρουσία στην Τούμπα, για τον ίδιον λόγο. Ποιον λόγο;
Περπατάει στα 34 του, δεν είναι ο 20χρονος, για να έχει ορίζοντα μεγάλο ποδοσφαιρικό. Είναι πόνος, ρε, να χάνεις σε τέτοια ηλικία μια ευκαιρία να φθάσεις για μια φορά ακόμα στον τελικό του τσάμπιονς ληγκ, να πάρεις την κούπα.
Φεύγουμε από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Από τη μιζέρια, από τη λεχριτοσύνη του ελληνικού ποδοσφαίρου. Πάμε στην Ευρώπη, χωρίς να βλέπουμε ονόματα ομάδων, φανέλλες ποδοσφαιριστών, τίποτα. Αδιάφορο ποιοι είναι οι αντίπαλοι.
Μια ψιλοκρίση ηλικίας υποψιάζομαι να έχει κτυπήσει τον Ιβάν Σαββίδη. Και να σκεφθείς ότι ο άνθρωπος είναι νέος ακόμα, μόλις 55 χρονών, άσχετο ότι δείχνει μεγαλύτερος. Δεν είμαι ψυχολόγος, όμως το πράμα φωνάζει μόνο του. Σα να τον έχει καταλάβει ένας ψιλοπανικός, ότι γέρασε, ότι του έχουν μείνει λίγα χρόνια ακόμα, ότι δεν θα προλάβει να κάνει όσα θέλει στον ΠΑΟΚ.
Είναι αυτό που έγραψε ο αποδυτηριάκιας. Σα σκυλιά ντοπαρισμένα βγήκαν στο γήπεδο οι παίκτες της Τσέλσυ και της Αθλέτικο, να φάνε τα μουστάκια τους. Καμμία σχέση με το ξενέρωτο παιχνιδάκι, έτσι όπως το είχε ορίσει η ψηφιακή ταμπλέτα του Μουρίνιο, που παρέσυρε, που νάρκωσε και την ισπανική ομάδα.
Ο Μίτσελ είναι προπονητής. Αυτό τι είναι, αποδυτηριάκια, για πληροφορία το λανσάρεις; Ο Μίτσελ σκέπτεται προπονητικά. Δεν βλέπει τον Ολυμπιακό όπως ο Μαρινάκης, όπως ένας ποδοσφαιριστής της ομάδας, όπως ένας οπαδός. Ο καθένας με το δικό του μάτι, με τη δική του σκέψη.
Τον έφαγα τον Μουρίνιο. Πολύ καλά του έκανα. Αυτά που του έγραψα σήμερα (μπορείτε να τα διαβάσετε στο site) για το ποιος πραγματικά είναι ήταν υπεραρκετά για να τον ματιάσω.
Τα κατάφερε πάλι ο ΠΑΟΚ. Αυτή τη φορά να μην κερδίσει ένα ματσάκι στο οποίο δεν βρήκε αντίπαλο. Καλός ο Αστέρας, ακομπλεξάριστος, στα ίσα πατούσε στο γήπεδο απέναντι σε έναν τραυματισμένο ψυχολογικά ΠΑΟΚ, όμως μονάχα για ένα ημίχρονο.
Δεν είναι ομάδα για να της βάζεις τέσσερα γκολ στην έδρα της η Μπάγερν. Όποιος κάθεται στο αποτέλεσμα ενός παιχνιδιού δεν ξέρει από μπάλλα. Δεν μιλάει ποδοσφαιρικά. Ούτε η Ρεάλ είναι η ομάδα εκείνη που της αξίζει ένα καθαρό 4-0 εκτός έδρας, με αντίπαλο την πρωταθλήτρια Ευρώπης.