Περίμενα από τον Ολυμπιακό να παίξει καλό μπάσκετ. Αυτό ήταν αρκετό για μένα. Στο final four ας έκανε δύο ήττες, αρκεί να με ικανοποιήσει με την απόδοσή του. Να μη με απογοητεύσει, όπως ο σύντροφος Τσίπρας και οι άλλοι σοβαροί παπάρηδες που έμαθαν στη νυχτερινή σχολή του σύριζα τι θα πει διαπραγμάτευση στο eurogroup.
Αυτά τα βλέπεις μόνον στα έργα. Έτσι λέγαμε πιτσιρικάδες, εμείς που γουστάραμε τις γκαγκστερικές, δηλαδή τις αστυνομικές, και τις καουμπόυκες ταινίες. Το παλληκάρι του έργου πάντα ψύχραιμο, με φάτσα βουδιστή μοναχού σε απόλυτη αυτοσυγκέντρωση, δέχεται τα πυρά των καταδιωκτών του.
Αυτά που γίνονται στο πρωτάθλημα δεν έχουν ξαναγίνει. Και πιθανότατα να μην επαναληφθούν στον αιώνα. Δεν χρειάζεται κάποιος να βλέπει πίσω από τον τοίχο για να αντιληφθεί το σκηνικό που έχει στηθεί μετά την απόφαση σε βάρος του μεγαλομέτοχου της Βέροιας κυρίου Αρβανιτίδη.
Δεν είχα αξιολογήσει τόσο τι σήμαινε η νίκη του Ολυμπιακού και η πρόκρισή του στον τελικό για τρίτη φορά στα τέσσερα τελευταία χρόνια. Ειδικά έτσι, όπως ήλθε. Με τους Ρώσους μπροστά στο σκορ και τον Σπανούλη να ανατρέπει την κατάσταση στο τέλος κι ενώ σε όλο το ματς, ήταν αλλού.
Ο τελευταίος των Μοϊκανών. Έτσι το λένε. Στα 91 του χρόνια πέθανε ο άρχοντας της διαιτησίας Θόδωρος Γιαβρόπουλος, ένας από τους τέσσερις ιδρυτές του Συνδέσμου Πειραιώς, το 1945. Οι αριθμοί μιλάνε μόνοι τους.
Είναι φοβερό αν το σκεφτείς. Στη Μαδρίτη είχε ακόμα παξιμαδάκι και πικρό καφέ από την κηδεία που έκανε εκεί η Γιουβέντους. Δεν ασχολείτο κανείς με το μπάσκετ. Ποια ευρωλίγκα. Μερικές φορές νομίζω ότι μόνο εμείς στην Ελλάδα κεντράρουμε το ενδιαφέρον μας στο μπασκετάκι.
Από την εποχή του χουντικού Ασλανίδη φάνηκε πόσο φιρμάτο ήταν το πόστο του κυβερνητικού υπεύθυνου, υποτίθεται, στον αθλητισμό. Πραγματικά, όλοι, μα όλοι οι κατά καιρούς υφυπουργοί αθλητισμού είχαν το προνόμιο να γίνονται περισσότερο, πολύ περισσότερο γνωστοί από άλλα μέλη της κυβέρνησης.
Μάθαμε για την Παράγκα στο πρωτάθλημά μας. Ήταν πράγματι μια κατάσταση. Σήμερα παίζει μπάλλα η «εγκληματική οργάνωση». Θα περιμένουμε το... πόρισμα, που κάποιους θα ικανοποιήσει. Κάποιους άλλους θα απογοητεύσει.
Είδαμε την Μπαρτσελώνα, είδαμε και την Ρεάλ. Καμμία σχέση οι δύο ομάδες. Ας είναι ισπανικές και οι δυο. Άλλη αντίληψη ποδοσφαιρική. Άλλο πνεύμα. Άλλη πρακτική.