Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει. Το βλέπω μπροστά μου καθημερινά στα sites και στα blogs, το κουβεντιάζουν οι παρέες, με ρωτάνε οι ταξιτζήδες, οι κυρίες στον φούρνο, οι ξαδέλφη μου στο τηλέφωνο, οι μαγαζάτορες…, παντού. Καταλάβατε ότι μιλάω για την λαίλαπα που λέγεται Survivor… Και είπαμε, δόξα τω Θεό τέλειωσε…
Μπαίνω για πρώτη φορά στο νοσοκομείο Ωνάσειο, να επισκεφθώ φίλο μου ασθενή. Αισθάνθηκα κάτι μαγικό. Εξωπραγματικό. Διαστημικό. Λες από τη μία στιγμή στην άλλη βρέθηκα στην Ευρώπη. Σε μια σύγχρονη μεγαλούπολη. Από τη γυφτιά, την κακογουστιά, τη λεχριτοσύνη, που την τρως στη μάπα σε κάθε σημείο της Αθήνας, έκανα ένα πήδημα στο χρόνο και το χώρο, άλλαξα πλανήτη.
Η συνέντευξη του, τον Ιούνιο του 2015, είχε σηκωθεί στη διαδικτυακή έκδοση της Κοριέρα ντελα Σέρα: “Δέκα χιλιάδες αυτοκτονίες στην Ελλάδα σε πέντε χρόνια, η τελευταία ήταν του παιδιού μου…”.
Τις ομορφιές της Μήλου εξαίρει το Forbes στο άρθρο - πρόταση που δημοσιεύει για τα καλύτερα μέρη να επισκεφτεί κανείς το καλοκαίρι του 2017. Το Forbes επιλέγει τους έξι καλύτερους προορισμούς παγκοσμίως και στη λίστα υπάρχει και το πανέμορφο νησί των Κυκλάδων.
Είναι γνωστό ότι ο αποδυτηριάκιας είναι με τον ταύρο, όχι με τον ταυρομάχο. Πρώτα-πρώτα, κακώς τη λένε ταυρομαχία. Το πιο βρώμικο παιχνίδι της Ιστορίας είναι αυτό με τις λέξεις. Ρωτήσατε, ρε πούστηδες, τον ταύρο αν θέλει να δώσει μάχη μ' έναν μακράν πιο αδύναμο αντίπαλο, λέω για τον άνθρωπο.
Στην βασκική Παμπλόνα των 200.000 κατοίκων, κάπου βόρεια της Ισπανίας γίνεται και φέτος, όπως κάθε χρόνο, το παραδοσιακό και τουριστικό φεστιβάλ της ταυροδρομίας. Το κυνήγι του γενναίου ζώου με την πανίσχυρη φυσική δύναμη, στα στενόσοκα της παλαιάς ισπανικής πόλης, και ψάξε βρες αν γίνεται το κόντρα έργο. Αν, δηλαδή, στην απόσταση των 800 μ. και στα λιγότερα από τρία λεπτά ο ταύρος κυνηγάει τον ηλίθιο άνθρωπο.
Τι να ‘ναι αυτό που φθάνει στα αυτιά μου, μέσα στη δροσιά και την ησυχία της καλοκαιριάτικης νύχτας, αναρωτιέται η 22χρονη Αιμιλία, ένα δυστυχισμένο πλουσιοκόριτσο, που είπε να βγει έξω από το δωμάτιό της, να την κτυπήσει λίγο ο αέρας, γιατί την έπνιγε η βαρεμάρα της.
Τι μπορεί να ‘ναι αυτό που ακούω, σκέφθηκε η κοπέλλα. Κοντοστάθηκε, παραμέρισε από τα αυτιά της τα κατάξανθα μαλλιά, να αφουγκραστεί από πού άραγε έβγαιναν κάποιοι πνικτοί ήχοι. Δεν της προκαλούσαν ανησυχία, αυτό έλεγε η διαίσθησή της. Από το σπιτάκι του κήπου! Εκεί όπου διαμένει το ζευγάρι των Φιλιπινέζων, η Λάουρα και ο Αντόνιο.
“Χρυσοπράσινο φύλο, ριγμένο στο πέλαγος...” λέει ο ποιητής για την Κύπρο. Ένα πράσινο κομμάτι γης ριγμένο στο Αιγαίο, η Σαμοθράκη δεν είναι σαν τα άλλα ελληνικά νησιά. Έχει φύση που οργιάζει και τα τοπία της δημιουργούν σκηνικά για ταινίες φαντασίας. Έχοντας στο νου μας τα μυστήρια των Καβείρων, μας κάνει να την βλέπουμε με πιο “υποψιασμένο” μάτι. Μυστήριο και εναλλακτικό νησί, έχει κάτι που δύσκολα περιγράφεται, αν δεν το ζήσει κανείς.
Την παρακολουθεί για 27 λεπτά συνεχώς, δεν την αφήνει ούτε στιγμή από τα μάτια του απ' όταν την πρωτοείδε. Μαγνήτης σκέτος η παρουσία της στο υπαίθριο πάρτυ, ξεχωρίζει, μία φιγούρα χρωματιστή ανάμεσα σε ασπρόμαυρο περίγυρο από άνδρες και γυναίκες δίχως πρόσωπα, δίχως σημασία.
Παραμύθι ότι η γυναίκα θέλει διάρκεια στο σεξ. Ότι δεν της φτάνουν τα πέντε λεπτά. Μιλάμε για την παλιά γυναίκα, την αιώνια γυναίκα που σε μεγάλο βαθμό την κουβαλάνε ακόμα οι περισσότερες γυναίκες. Και τα πέντε λεπτά, και τα τρία λεπτά είναι αρκετά για την γυναίκα.