Θεωρώ σκάνδαλο την ύπαρξη της κρατικής τηλεόρασης. Όχι ακριβώς την ιδέα και την ανάγκη ενός, ίσως και δύο καναλιών που νταηλίκι θα επιχορηγούνται από τους φορολογούμενους. Το σκάνδαλο και η ντροπή είναι συγκεκριμένα για την ελληνική κρατική τηλεόραση. Που αν υπήρχε πρωτάθλημα θεαματικοτήτων θα είχε υποβιβαστεί στην κατηγορία του μπλού σκάυ και του τι-βι Αχλαδόκαμπου.
Ο Τσίπρας από τον περασμένο καλοκαίρι έλεγε ότι τελειώνουμε με την κρίση τον Οκτώβριο του 2016. Μασάς; Στη συνέχεια ο πρωθυπουργός είπε ότι η Ελλάδα θα βγει στις αγορές πριν το τέλος της χρονιάς, του 2016. Μασάς;
Αν είναι δυνατόν ένας δυναμικός, πανέξυπνος και πολυδιαβασμένος ηγέτης σαν τον Ανδρέα Παπανδρέου να πιστεύει στις μοίρες και να έχει στο πλευρό του μόνιμη ξεματιάστρα. Αν είναι δυνατόν να αποδίδει τα σημαδιακά γεγονότα της ζωής του στην τύχη κι όχι στις απαράμιλλες ικανότητες του, τις φοβερές σπουδές του και τη διεθνή αναγνώριση. Κι όμως!
Μεγάλος ο Ανδρέας. Μεγάλος απατεώνας. Δεν υπάρχει δεύτερος στο είδος του. Επιστήμονας ο άνθρωπος. Στην πολιτική Ιστορία της Ελλάδος είναι ο πρώτος που έπαιξε μπάλα με το Σύνθημα. Με την τακτική της συνθηματολογίας. Γνήσια χουλιγκάνικη τακτική. Γηπεδική. Σα να είχε ανατραφεί σε ποδοσφαιρική Θύρα οπαδικής μαστούρας.
Φεβρουάριος 1919, σα σήμερα 5 του μήνα, έρχεται στον κόσμο ένα άτομο κτισμένο από υλικό που τον κάνει ικανό να προκαλεί την καταστροφή, αλλά και να τον οδηγεί στην αυτοκαταστροφή, στην αυτογελοιοποίηση, στην απομυθοποίηση. Ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο άνθρωπος που σημάδεψε οριστικά την Ελλάδα της μεταπολιτευτικής περιόδου κι έχει αφήσει τα ολοφάνερα ίχνη του μέχρι σήμερα.
Εδώ και μισό αιώνα δυο θεωρούνται, από όλα τα κόμματα, οι κορυφαίοι πολιτικοί σ’ αυτόν τον τόπο. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο αποδυτηριάκιας γράφει ακόμα μερικές αράδες για τον Ανδρέα Παπανδρέου με αφορμή τη γέννηση του σα σήμερα 5 Φεβρουαρίου, το 1919.
Μάθημα Ιστορίας εξωσχολικό και εξωμηντιακό, γιατί όχι και εξωκομματικό. Να εξηγηθώ. Πρώτα να δώσουμε το σκηνικό στην Ευρώπη, μετά την άνοδο στην εξουσία του Χίτλερ. Επιτόπου, πρώτα στην Γερμανία, ο τρελός έδειξε πως θα τους μπερδέψει όλους, θα τους υποχρεώσει σε καταστάσεις ανεπιθύμητες. Οι ουρανοί της Ευρώπης βαραίνουν από τα μαύρα σύννεφα λόγω του Γερμανού καγκελάριου.
Το 1949 τέλειωσε ο Εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα. Αυτοί είμαστε. Μπήκανε οι Γερμανοί, μας ξεπάτωσαν στην Κατοχή, έστειλαν δεκαετίες πίσω την πατρίδα μας κι όταν έφυγαν οι κατακτητές πήρε φωτιά ο Εμφύλιος. Ο σκοτωμός Ελλήνων με Έλληνες. Μέχρι που αδελφός κυνηγούσε αδελφό.
Έχει μια κυβέρνηση που, όπως έχουν πάρει πρέφα και οι πέτρες, αποστολή της είναι να ξεπουλήσει την Ελλάδα, να υπογράψει στην παραχώρηση κάθε περιουσιακού της στοιχείου. Κι αυτή η κυβέρνηση σε μια χώρα ερείπιο, σ’ έναν τόπο που δεν γνωρίζει τι μέρα ξημερώνει αύριο, να φτιάχνει... διαστημική υπηρεσία. Και ο αρμόδιος υπουργός να λέει «Μην κάνετε πλάκα, δεν κάνω πλάκα...».
Καγκελάριος στη Γερμανία είναι ο τίτλος του πρωθυπουργού, γνωστό αυτό. Το άγνωστο είναι ότι και στη μετεπαναστατική Ελλάδα υπήρχε καγκελάριος, όμως ήταν όργανο του βασιληά μας, ένας πρωθυπουργός όχι εκλεγμένος με καθήκοντα κυβερνήτη, αλλά διορισμένος και υπόλογος στον Όθωνα.