Η πλάκα είναι ότι αν ο Αντώνης Ρέμος κατέβει υποψήφιος βουλευτής, σίγουρα θα εκλεγεί. Επειδή είναι πολύ καλός τραγουδιστής και πολύ συμπαθητικό άτομο. Τι σχέση έχει αυτό με την πολιτική; Καμία.
Οι ξένοι αποφασίζουν. Έτσι είναι στημένο το παιχνίδι. Εσύ πολεμάς, κερδίζεις, χάνεις, όμως μετά τον πόλεμο θα αποφασίσουν τι θα γίνει οι ξένοι. Δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά.
Γιατί να τον κατηγορήσω τον τσάρο της Ρωσίας, όταν τρία χρόνια αφού έχει ξεκινήσει η Επανάσταση του 1821, αυτός προτείνει η Ελλάδα να χωριστεί σε τρία κομμάτια, σε τρεις ηγεμονίες αυτοδιοικούμενες, όμως υπό την κυριαρχία του Σουλτάνου.
Σε δουλειά να βρισκόμαστε. Από τις 10 το πρωί σήμερα ο Τσίπρας, που παριστάνει τον πρωθυπουργό ελεύθερης και ανεξάρτητης χώρας, θα ασχοληθεί με το κυπριακό. Συνεπής ο Αλέξης μας.
Τι δουλειά είχε η αλεπού στο παζάρι; Παρών και ο Τσίπρας στην παράσταση του θεατρικού έργου για την ζωή του «ιστορικού ηγέτη» του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη. Καλά να πάθει, αναμενόμενο να φάει τα γιούχα της αλεπούς. Από αριστερό θεατρόφιλο κοινό, παρακαλώ.
Προειδοποιώ ότι το επεισόδιο που θα διαβάσετε δεν είναι σκετς θεατρικής επιθεώρησης. Πρόκειται για ιστορικό γεγονός, που συνέβη το 1884, επί πρωθυπουργίας Τρικούπη, τότε που το κυρίαρχο σύνθημα του κοσμάκη ήταν “κάτω οι φόροι”!
Το ΚΚΕ έχει συμπεριφορά Βατικανού. Μιλάμε σοβαρά. Τι κάνει το μέγα ιερατείο του καθολικισμού; Έχει το δικαίωμα να αγιοποιήσει κάποιον. Όπως και να αφορίσει κάποιον άλλον.
Κλείνει τον κύκλο της η χούντα στην Ελλάδα το 1974, μετά από 7 χρόνια, και κάποιοι αθλητικοί συντάκτες που είχαν λαμογιάρει χοντρά με την δικτατορία και ωφελήθηκαν από τον Ασλανίδη, την έκαναν στο... ΠΑΣΟΚ.
Πριν από δύο χρόνια, λίγες μόλις ημέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015, που τις κέρδισε για πρώτη φορά ο Σύριζα, ο πρόεδρος του κόμματος Αλέξης Τσίπρας άφησε ένα περιστέρι, στην τελετή των Θεοφανείων, στον Πειραιά.
Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, γεννήθηκε το 1821 στη Μόσχα. Πρώτο του μυθιστόρημα το 1846 «Οι Φτωχοί». Το 1864 έγραψε το «Υπόγειο», ένα αποδυτηριάκειο σεντόνι δίχως τέλος, ένα αφήγημα που ο ίδιος το χαρακτήρισε «τραχύ και παράδοξο», στο οποίο η σκέψη του και η πένα του βάζουν τη θέληση να συγκρουστεί με τη λογική.