Ο Τσίπρας κατηγορεί τον Μητσοτάκη πως υποστηρίζει τους δανειστές. Φοβερά πράγματα, ρε. Ο πρωθυπουργός, που είναι ό,τι πιο δουλικό και βολικό για τους γαμάω τους Έλληνες, δηλαδή την Μέρκελ και τον Σόιμπλε, για να ξεκαρφωθεί, «ξεμπροστιάζει» φιλογερμανό τον έτσι της ΝΔ.
Καλά τα λένε οι φιλοσοφημένοι του πεζοδρομίου. «Πουτάνα κενωνία». Άσε τους γραμματιζόμενους, τους παρλαπίπες με τα πανεπιστημιακά διπλώματα, τι να μας πουν αυτοί. Οι άλλοι, που άντε να πήγαν μέχρι νυχτερινό γυμνάσιο, ξέρουν την αλήθεια της ζωής, όταν λένε «Άδικη κενωνία».
Παίζει το «θέμα Γεροβασίλη». Βάλτε να πάνε, πήγανε στην θεία Όλγα από Άρτα μεριά.Εσύ δεν ξέρεις, φίλε αναγνώστη, ούτε εγώ καταλαβαίνω το γιατί, να όμως που το εν λόγω story πουλάει.
Το είδαμε κι αυτό. Λίγο πριν κλείσει λογαριασμό το 2016 ο Πούτιν, ναι, ο Πούτιν, ο Βλαδιμίρ Πούτιν, μίλησε με τέτοιο τρόπο και είπε λόγια τέτοια, που πραγματικά κατάργησε τον πατριάρχη Μόσχας και πάσων των Ρωσιών.
Η «Ματωμένη Κυριακή» της Ρωσίας, το 1905, στον πρώτο μεγάλο πόλεμο του προηγούμενου αιώνα. Αναφέρουμε πρώτα χρονολογία, να διευκολύνει τη σκέψη σε κάθε είδους συμπέρασμα. Και μετά ποιοι ήταν οι αντίπαλοι, η δαρμένη Ρωσία και η νικήτρια Ιαπωνία, σε γήπεδο, σε έδαφος της σημερινής Κίνας.
Έσκασε η μεγαλύτερη πατάτα στα χρόνια του σύριζα. Μιλάμε για τη μπαρούφα του «Σκανδάλου Όλγας Γεροβασίλη», που έχει θέση στη σχετική λίστα των τελευταίων 100 χρόνων πολιτικής Ιστορίας στην Ελλάδα.
Μια παράξενη αίσθηση της νομιμότητας έχει ο δήμαρχος της παρακμιακής πρωτεύουσας Καμίνης με τις φαραωνικές φαντασιώσεις όπως η τελευταία του τροχού που παρ΄ολίγου να στήσει στην πλατεία Συντάγματος.
Όλα έχουν ένα τέλος. Ακόμη και η γκαμουριά και η αναγνωρισιμότητα, που στις μέρες μας έχουν εξελιχθεί στο απόλυτο όπλο για την επαγγελματική και κοινωνική καταξίωση. Για πολλούς ήταν το διαβατήριο για να μπουν στη Βουλή.
Τι άλλο να πεις, παρά ότι είναι καταραμένο το ανθρώπινο γένος. Από την άλλη, αν αγνοήσεις τις οργανωμένες εχθροπραξίες του και την Εντολή που κουβαλάει για μαζικά εγκλήματα, έχεις να κάνεις, ίσως με την παραμυθένια ομορφιά του δίποδου.
Αληθινή ιστορία. Καλοντυμένος και γλυκότροπος κύριος κτυπάει την εξώπορτα μονοκατοικίας στο Καβούρι. “Παρακαλώ...” ρωτάει από το θυροτηλέφωνο η Φιλιπινέζα. “Τον κύριο Εργοστασιάδη είναι ανάγκη να τον συναντήσω...”.