Eπειδή πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι Αλεξης Τσίπρας και Ανδρέας Παπανδρέου αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου πολιτικού νομίσματος, καλό είναι να διευκρινιστεί ότι εκτός από τις ομοιότητες οι δύο πολιτικοί ηγέτες είχαν και ζωηρές αντιθέσεις, όπως προκύπτουν αυτές από τον τρόπο που χειρίστηκαν παρεμφερείς καταστάσεις.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου ψηφίστηκε το 1981 από το λαό για να φέρει την Αλλαγή και ξαναψηφίστηκε το 1985, επειδή έπεισε τους ψηφοφόρους ότι δεν είχε σκοπό να την κάνει. Η ιστορία επαναλαμβάνεται 34 χρόνια μετά.
O Ευκλείδης Τσακαλώτος μπορεί να μιλά άπταιστα τα αγγλικά, αλλά από ελληνικά και δη αρχαία πολύ λίγα σκαμπάζει. Η γκάφα που διέπραξε ήταν γκάφα περιωπής για έναν υπουργό και μάλιστα καθηγητή πανεπιστημίου.
Αυτό είναι πρόκληση. Καραμπινάτη πρόκληση. Και κάτι περισσότερο από πρόκληση όταν για κάποιους είναι εντελώς αδιάφορο να διαβάζουν ρεπορτάζ σύμφωνα με τα οποία ο Κώστας Καραμανλής κάνει τις… διακοπές του σε ορεινό χωριό της Λευκάδας.
Τι να πεις για «τον τρελλό του χωριού». Τίποτα δεν λες, ο άνθρωπος κουβαλάει την τρέλλα του. Ζει στον κόσμο του. Δεν καταλαβαίνει τίποτα, τι συμβαίνει γύρω του. Γι’ αυτό τον λένε «ο τρελλός του χωριού». Επειδή μια ζωή λέει τα ίδια. Τα ίδια και τα ίδια.
Το νούμερο η κυρία Τασία. Αρχηγός, σου λέω. Τέτοιο νούμερο, τέτοιο αρχινούμερο χρόνια είχαμε να δούμε στο σανίδι της πολιτικής επιθεώρησης της Ελλάδος. Μεγάλη μαλακία οι τηλεοράσεις που δεν την δείχνουν όσο γίνεται περισσότερο.
Μεγαλοστέλεχος, συγγενής πολιτικού του Σύριζα, πλησίασε Ελληνα επιχειρηματία διεθνούς επιπέδου, για να προτείνει στην ομάδα των ατόμων που έχει αναλάβει την διαχείριση του ποσού, ιδέες και σχέδια για το πως να τα... επενδύσει η κυβέρνηση!
Η ερώτηση είναι απλούστατη. Ο σύντροφος Τσίπρας τώρα πήρε πρέφα τι σόι πράμα είναι αυτός ο Λαφαζάνης. Πιο απλή δεν γίνεται η εν λόγω γαμημένη ερώτηση. Που από τη γαμημένη απάντηση θα φωτιστεί το γιατί ετοιμάζονται να μας ξαναστείλουν στις κάλπες μια ώρα αρχύτερα.
Αμετανοήτοι οι σύντροφοι της Αριστερής Πλατφόρμας στον Σύριζα. Μπράβο τους! Αξίζουν το δημόσιο έπαινο. Τέτοιους πολιτικούς χρειάζεται η Ελλάδα. Αμετανόητους. Συνεπείς, δηλαδή. Όχι κωλοτούμπες. Όχι παπατζήδες.
Τρακάρησα τη σκηνή σε καφενείο χωριάτικο. Περαστικός ήμουν, βλέπω τον γεράκο να κάθεται μόνος του και να ρίχνει τα ζάρια, στο τάβλι. Τι κόλπο είναι αυτό, σκέφτηκα.