Το ακούσαμε κι αυτό. Ο Μαρινάκης για δήμαρχος Πειραιά. Γιατί όχι; Τον θέλει ο μητροπολίτης, οι εφοπλιστές και οι Ολυμπιακοί. Δευτερεύουσας σημασία είναι τι μπορεί να κάνει για την πόλη.
Τα μαζεύουμε και φεύγουμε από το κόμμα, είπαν 92 τύποι που την κοπάνησαν από τους Ανεξάρτητους Έλληνες του Παναγιώτη Καμμένου. Και οι 92 είναι για κλωτσές. Αυτό είναι το πολιτικό σχόλιο για την φέξε μου και γλύστρησα πολιτική κίνηση 92 βαράτε με και ας κλαίω πολιτικοποιημένων στελεχών των ΑΝ.ΕΛ.
Μου φαίνεται αδιανόητο ένας προπονητής, ακόμα και από το τρελλάδικο κατ' ευθείαν να τον πήρανε, να βάλει στην ενδεκάδα παίκτη απροπόνητο. Μιλάμε για φοβερά πράγματα.
Πόσο χρόνο, λες, χρειάζεται η Γούλια, η Γιούλα για να φτιάξει την κόμμωσή της. Να περιποιείται τις πλεξούδες της και να τις φοράει στεφάνι στο κεφάλι; Ακόμα και να μη λύνει τα μαλλιά της το βράδυ όταν πάει για ύπνο, πάλι πρέπει να ξοδεύει μια ώρα. Και θέλει να κυβερνήσει πάλι την Ουκρανία. Το λαμόγιο. Το αρπακτικό.
Τον πιάσανε με πουτάνα σε ξενοδοχείο του Άμστερνταμ. Φοβερά πράγματα. Κι αν τον είχανε στήσει; Προσωπική ασφάλεια του πλανητάρχη Ομπάμα και κυκλοφορούσε σε μια ξένη πόλη τόσο ανεύθυνα. Και μόνος. Ε, δεν θα είχε και παρέα στο κρεββάτι με μια άγνωστη του πόρνη. Κι αν αυτή ήταν κατάσκοπος, πληρωμένη από μυστικές υπηρεσίες;
Οι Τούρκοι κατέρριψαν το συριακό mig και ψάξε βρες αν το πολεμικό αεροσκάφος είχε μπει ή, όχι στον εναέριο χώρο της Τουρκίας. Εδώ δεν παίζει το είναι ή, δεν είναι πέναλτυ. Είναι ότι στην ανάβω, όχι επειδή μπήκες στα εναέρια χωράφια μου, αλλά διότι έχω τον τσαμπουκά του ισχυρώτερου.
Σκέπτομαι τον κύριο Σταύρο Θεοδωράκη που αποφάσισε να γίνει κομματάρχης. Αρχηγός κόμματος. Μου προκαλεί φρίκη η ιδέα να παρατάς τη δουλειά σου, την όποια δουλειά κάνεις, και να ξεκινάς «αγώνα», όπως ο κύριος Θεοδωράκης, για να πείσεις τον κάθε περίεργο να σε ψηφίσει.
Σκάνδαλο, λέει. Μια κυριακάτικη εφημερίδα απεκάλυψε, λέει, ότι για 18 χρόνια η μητέρα της βουλευτίνας Ζωής Κωνσταντοπούλου εισέπραττε επίδομα ανηλίκων για τις δυο κόρες της.