Γαβριήλ Σακελλαρίδης. Αγνώστου πατρός και επίσης αγνώστου μητρός. Ούτε ο ίδιος είναι γνωστός. Θα γίνει, όμως, διότι αυτόν προτείνει για υποψήφιο δήμαρχο στην Αθήνα το ενωτικό κίνημα ΣΥΡΙΖΑ. Μη μου πείτε ότι σας είναι άγνωστος και ο ΣΥΡΙΖΑς.
Έχει καταντήσει αηδία αυτή η ατελείωτη ιστορία με τις μίζες των υπουργών και των στρατιωτικών. Η αηδία είναι με τα ρεπορτάζ των ΜΜΕ, που λες και απευθύνονται σε καθυστερημένους. Αυτά π.χ. λέει ο σύντροφος Αντώνης Κάντας κι εκεί τελειώνει το έργο του δημόσιου λειτουργού που λέγεται δημοσιογράφος.
Δεν τον βάζεις στο σπίτι σου αυτόν τον Πέτρο Τατσόπουλο. Δεν γίνεται να μην στην ανάψει. Και δεν θα φταίει ο ίδιος. Εσύ καλά να πάθεις, που θα κτυπάς το κεφάλι σου. Επειδή οφείλες να ξέρεις με ποιον αποφασίζεις να νταραβεριστείς.
Γεύμα Τσίπρα, λέει, στην οικία του Ψυχάρη. Γεύμα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, όχι δείπνο. Υπάρχει διαφορά, σημειολογική και ουσιαστική, ανάμεσα στη συνάντηση τη μεσημεριανή και τη βραδυνή. Όπως ότι ο πρόεδρος του Τσίπρα συνοδευόταν από την σύζυγό του στη συνάντησή του με τον Νο1 εκδότη της χώρας.
Το πρόβλημα με τη δημοκρατία είναι ότι δεν γνωρίζεις ποιος είναι ο ένοχος. Σου κλείνουν το σπίτι, σε βάζουν φυλακή, σύμφωνα με το νόμο, βέβαια, διότι λειτουργεί η δημοκρατία, κι εσύ ο ξεσκισμένος, αυτός που τον έχουν ξεσκίσει, δεν ξέρεις ποιος, ποιοι ευθύνονται για το ξέσκισμά σου.
Τσακώνονται ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ για τους λαθρομετανάστες. Όχι θα ησυχάσουν. Έχουν άλλη δουλειά να κάνουν τα κόμματα; Και να μην υπάρχει κάτι, αυτοί θα βρουν για να πλακωθούν. Να ρίξει ο ένας στον άλλον τις κατηγόριες τους.
Ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να γίνει πρωθυπουργός και τι κάνει κάθε μέρα; Μα, κάθε μέρα! Κατηγορεί τον πρωθυπουργό Σαμαρά. Εγώ τι κερδίζω μ’ αυτήν την «πολιτική» τακτική, την ολότελα πεζοδρομιακή, ρωτάω.
Φωτιά τα πρωτοσέλιδα θα έπαιρναν κάποιες άλλες εποχές μ’ αυτά που συμβαίνουν στην κομματική πιάτσα. Μιλάμε ότι γίνεται ένα πολύ χοντρό παιχνίδι, όμως ποιος να ασχοληθεί μαζύ τους. Για ποιους εννοώ;