Με στεναχώρησε ο Παναθηναϊκός σε ένα παιχνίδι που δεν βλεπόταν κόντρα στην φλύαρη Στάνταρ. Πήρε θετικό αποτέλεσμα, ισοπαλία και χωρίς να δεχθεί γκολ, όμως θα μπορούσε φύγει από το γήπεδο έχοντας φθάσει πιο κοντά στην πρόκριση.
Δεν θα μας δείξει ο Παναθηναϊκός στο πρώτο κιόλας ματσάκι με την Σταντάρ Λιέγης εάν και σε ποιο βαθμό είναι έτοιμος εν όψει της νέας σαιζόν. Μιλάμε ποδοσφαιρικά. Όχι φιλολογικά, θεωρητικά κινηματογραφικά, σεναριακά.
Ο Μαρινάκης δεν είναι κορόιδο. Καμμία σχέση με Κόκκαλη, Βαρδινογιάννη, Σαββίδη, οι οποίοι δεν είδαν ποτέ την ομάδα σαν πρωταρχική τους ασχολία. Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού είναι δοσμένος, και κάθε μέρα, όλη ημέρα δίνει χρόνο και σκέψη για την ομάδα. Είπαμε.
Οι εκλεκτοί, λένε, του Γιάννη Αναστασίου. Τι είναι αυτό, ρε. Σ’ αυτούς, λένε, κατέληξε ο προπονητής του Παναθηναϊκού. Λένε. Κανένα πρόβλημα που τους ακούνε να τα λένε. Κανένα πρόβλημα που τους βλέπουνε.
«Ο νέος Μπιθικώτσης!». Είχε καταντήσει αηδία αυτή η ιστορία, ποιος είναι ο διάδοχος του Γρηγόρη Μπιθικώτση. Φταίει και ο ίδιος ο μακαρίτης, που κάθε τόσο, μια εποχή, ο ίδιος έχριζε τον αντι-Μπιθικώτση. Ο Κωστής Χρήστου. Ο Λευτέρης Μυτιληναίος. Ο Μανώλης Μητσιάς.
Λαχείο του έκατσε του Παναθηναϊκού ο Αμπέιντ. Όχι που τον έφερε πέρυσι δανεικό από τη Νιούκασλ, αλλά που τον έχασε φέτος, διότι τον κράτησαν τα αγγλάκια. Ελα τώρα, αποδυτηριάκια διαβάζετε, σας θέλω με το μυαλό εδώ μέσα, όχι με τα μάτια και τα δάχτυλα μόνο στο πληκτρολόγιο.
«Είμαστε σε καλό δρόμο» είπε ο Άγγελος Αναστασιάδης. Δεν μ’ αρέσει αυτό. Ένας άνθρωπος του ποδοσφαίρου να μιλάει, δεν λέω όχι, όμως μετεκλογικά. Όχι όπως οι πολιτικοί πριν στηθούν οι κάλπες.
Όταν πρωτομπήκα στη δουλειά ήταν επόμενο να έρθω σε επαφή με προέδρους μικρών ομάδων. Όχι με τους μεγαλοπροέδρους, τους λεφτάδες. Και από τα φτωχαδάκια πήρα ένα μάθημα. “Όταν δεν έχεις φράγκα και θέλεις να κυκλοφορείς στο πρωτάθλημα της Α' εθνικής γίνεσαι αναπόφευκτα πονηρός. Ψάχνεσαι.
Τη μαλακία θα την ακούσεις από τον μαλάκα. Νόμος. Την εξυπνάδα θα στην πει ο έξυπνος. Κι αυτό νόμος. Δεν είναι σοβαροί, λέει, όσοι πλησίασαν τον Άρη σαν επενδυτές. Είπαμε. Την κουταμάρα θα τη βγάλει ο κουτός.