Δεν ξέρω αν ο Παναθηναϊκός είχε ωριμότητα που είπε ο Γιάννης Αναστασίου. Δεν την είδα στο πρώτο εικοσάλεπτο του αγώνα. Αντιθέτως, μια από τα ίδια. Δηλαδή; Τον Παναθηναϊκό να βγαίνει μπροστά χωρίς να προσέχει την άμυνά του. Να το ρίχνει στο σορολόπ πριν καν μετρήσει την Μπρυζ.
Κάπου στο μεσαίο πόδι της Χαλκιδικής τράκαρε τον παίκτη μετά τις 12 τη νύκτα σε φαγάδικο. Εγώ αν ήμουν προπονητής θα έκανα πως δεν τον είδα. Αυτός είναι ο δικός μου προσωπικός κώδικας συμπεριφοράς και επικοινωνίας με τους ποδοσφαιριστές μου.
Ο μεγάλος αντίπαλος του Παναθηναϊκού απόψε είναι ο εαυτός του. Το παρελθόν του. Το όνομά του στην Ευρώπη, από το οποίο σταθερά όλο και απομακρύνεται. Βάρος παραπανήσιο είναι αυτό στην πρώτη αναμέτρηση κόντρα στη Μπρυζ. Πίεση να μη βρεθούν πάλι στις στάχτες τα όνειρα και οι προσδοκίες. Μην πάει χαμένη μια ακόμα χρονιά.
«Θέλω το μηδέν στην άμυνα» είπε ο Αναστασίου. Καλώς τον Γιάννη! Κωλοπαίχνιδο απόψε στη Λεωφόρο για τον Παναθηναϊκό και άσε τον προπονητή να λέει τα δικά του. Ότι η ομάδα είναι πιο ώριμη από πέρυσι που είχε αποκλειστεί από την επίσης βέλγικη Σταντάρ Λιέγης. Ότι ο Παναθηναϊκός είναι καλύτερα προετοιμασμένος εν όψει της Μπρυζ.
«Άγνωστοι», λέει, την έπεσαν με λοστούς και λοιπά σιδερικά στα αρειανά των Μουδιανών. Καμμία έκπληξη. Εκατό τα εκατό τη δουλειά την έκαναν παοκτσήδες. Άγνωστοι παοκτσήδες.
Από όλους τους ποδοσφαιριστές που πήρε ο Μαρινάκης στον Ολυμπιακό ούτε ένας αξίζει όσο μετράει το ένα από τα δύο μπαλάκια του Τσόρι. Να ξέρουμε τι λέμε. Και γιατί να ξοδευτεί το αφεντικό σε μεταγραφές πολυτελείας, σε εποχή που στη σέντρα κάνουν παιχνίδι Βαρουφάκηδες και Λαφαζάνηδες. Όλα τα μετράς.
Εχει αρρώστια με την πειθαρχία ο άνθρωπος. Αλλωστε, μια ποδοσφαιρική ομάδα δεν μπορεί να λειτουργήσει με δημοκρατικές διαδικασίες. Δεν θα κάνουμε ψηφοφορία για την 11άδα και τις αλλαγές, ούτε για το σύστημα που θα ακολουθήσουμε.
Να ξέρουν τι διαβάζουν, τουλάχιστον. Από πού το έβγαλαν ότι ο Νίκος Νταμπίζας τα έχωσε στον Παναθηναϊκό. Δεν υπάρχει τέτοιο πράμα. Καμμία αιχμή, όπως... ανεκάλυψαν κάποιοι στη δήλωση του πρώην τεχνικού διευθυντή, που την έκανε απλά για να υπερασπίσει τον εαυτό του, μετά απ' όσα ακόμα του σέρνουν.
Αγαπάω την Ελλάδα, αγαπάω την ΑΕΚ, κάτι τέτοια τετριμένα και πολυμεταχειρισμένα είπε ο Ραφίκ Τζιμπούρ στην πατρίδα του την Αλγερία. Και στη συνέντευξη ανέφερε επίσης ότι είναι φίλος με τον Μελισσανίδη.