ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ

Γιορτή της Γυναίκας σήμερα. Ντροπή. Ε, όχι κι αυτό, ρε. Να γιορτάζουν την Γυναίκα. Μιλάμε, και το εννοώ, πέρα για πέρα, για το απόλυτο κατάντημα. Να βάλουν στο ημερολόγιο, ειδική ημέρα, αφιερωμένη στην Γυναίκα.

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑΖΕ ΤΑ ΥΔΡΑΥΛΙΚΑ

Έξι μήνες χωρισμένη η Χρύσα έχει κιόλας ξεχάσει το γάμο της, όχι μονάχα τη φυγή του άντρα της. Ήταν ένα λάθος που της κόστισε, που το πλήρωσε, όμως έχει πια γυρίσει σελίδα στη ζωή της.
 

ΟΠΩΣ ΟΙ ΓΑΤΕΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

Κρύο που τρυπάει κόκαλα. Τοπίο ντυμένο στο χιόνι. Τα κορίτσια της ομάδας θα περάσουν τη νύχτα στο ξενώνα πάνω στο βουνό. Δύο μονόκλινα σε κάθε δωματιάκι. Η Ελένη, καινούργια στην ομάδα, μετά το δείπνο όταν τελείωσαν οι πλάκες γύρω από το μεγάλο τζάκι, στο σαλόνι, αποσύρθηκε με την Φιλιώ, 35χρονη, παλιά μπασκετμπωλίστρια, διεθνής ένα φεγγάρι, σήμερα μόνον να ζεσταίνει τον πάγκο, άντε να παίξει κάποια πεντάλεπτα.
 

Ο ΡΕΖΙΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΤΡΙΓΩΝΟ

Τι να ‘ναι αυτό που φθάνει στα αυτιά μου, μέσα στη δροσιά και την ησυχία της καλοκαιριάτικης νύχτας, αναρωτιέται η 22χρονη Αιμιλία, ένα δυστυχισμένο πλουσιοκόριτσο, που είπε να βγει έξω από το δωμάτιό της, να την κτυπήσει λίγο ο αέρας, γιατί την έπνιγε η βαρεμάρα της.

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΦΕΜΙΝΙΣΤΡΙΩΝ

Τα καταφέρανε οι σουφραζέτες, δηλαδή οι και γαμώ φεμινίστριες, και σ' αυτό. Να συμμετέχουν στους ολυμπιακούς αγώνες και οι γυναίκες. Μία ακόμα... αποτυχία τους. Μιλάει η Ιστορία. Μιλάνε τα μάτια μας, ό,τι βλέπουν.

ΣΟΥΦΡΑΖΕΤΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΕΓΑΙΡΑ, ΣΚΥΛΑ

Γυναίκα και έχει απαίτηση να παντρευτεί χωρίς προίκα; Δεν είμαστε καλά. Πριν ακόμα μπουκάρει ο 20ος αιώνας, οι περισσότερες γυναίκες δεν ξέρουν να γράφουν, να διαβάζουν. Μιλάμε γενικά, όχι μόνο για Ελλάδα, μιλάμε για την εποχή που το θηλυκό επιβάλλεται να είναι άβουλο, και αγνό βέβαια

Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑΣ ΜΕ... ΔΑΣΚΑΛΟ

Μια ώρα είναι μέσα της, έχει χάσει το λογαριασμό, αλήθεια πόσους οργασμούς της χάρισε ο άνδρας, τρεις φορές μικρότερο το βάρος του από το δικό της. Ο Ανατολίτης κάθεται οκλαδόν, την έχει επάνω στους μηρούς του και με αργές κινήσεις, συγχρονισμένη την αναπνοή του, συνεχίζει να την ταξιδεύει σε τόπους άγνωστους και απερπάτιστους, στην απόλυτη έκσταση.