ΠΟΙΑΝΟΥ ΔΙΑΙΤΗΤΗ Η ΜΑΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥΤΑΝΑ

Ντέρμπυ, λέει, Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ. Όχι, κύριε, δεν είναι ντέρμπυ. Και εξήγησα γιατί δεν είναι. Αλήθεια, τι είναι ντέρμπυ; Εδώ στην Ελλάδα που δεν έχουν ακόμα αποκτήσει κουλτούρα ποδοσφαίρου, απλά είναι κολλημένοι στην οπαδική μαστούρα, επικρατεί μια ολότελα παρεξήγηση αντίληψη.

Άλλο κουλτούρα, άλλο μαστούρα. Μην τα μπερδεύουμε. Το ότι κάποιος είναι οπαδός δεν σημαίνει ότι ξέρει από ποδόσφαιρο. Ότι έχει πολιτική και κοινωνική θέση για το ποδόσφαιρο. Να συνεχίσω, αν μασάς και χωνεύεις ό,τι διαβάζεις.

Παίζουν ΠΑΟ – ΠΑΟΚ ή, ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός, Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός, Παναθηναϊκός – ΑΕΚ, ΑΕΚ, - ΠΑΟΚ και λένε ντέρμπυ είναι αυτά. Γιατί; Επειδή στο ντόπιο ποδόσφαιρο οι εν λόγω φανέλλες είναι βαρειές. Και γιατί είναι βαρειά τα ονόματα των εν λόγω ομάδων; Επειδή έχουν μπούγιο. Πολύ κόσμο.

Δεν καταλάβατε, κύριοι μαλάκες. Ντέρμπυ δεν είναι το Θα πλακωθούμε. Μια μεγάλη ομάδα κόντρα σε μια άλλη μεγάλη ομάδα. Μαλακίες. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν μεγάλες ομάδες, υπάρχουν ομάδες δημοφιλείς. Λαοφιλείς. Που, όμως, επειδή δεν είναι αληθινά μεγάλες ομάδες σου βγάζουν τη ψυχή για να παίξουν ποδόσφαιρο της προκοπής.

Παρακάτω. Ντέρμπυ, κύριοι μαλάκες, είναι γιορτή. Αυτό δεν το ξέρετε. Ντέρμπυ θα πεις ένα ματς σε ατμόσφαιρα γιορταστική, θριαμβευτική, ποδοσφαιρική. Να δούμε μπάλλα, όχι να βρίσουμε την πουτάνα μάνα του διαιτητή. Τα αποθαμένα και τα πεθερικά του προέδρου της αντίπαλης ομάδας.

Το αίσχος δεν είναι ντέρμπυ, ρε. Όταν ο άλλος δεν πάει στο γήπεδο για να χαρεί, να θαυμάσει μπάλλα αλλά για να βγάλει τα απωθημένα του, αυτό δεν είναι ντέρμπυ.

Διαβάστε ακόμα:

Γιατί δεν είναι ντέρμπι το Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ