ΜΟΥ ΣΠΑΣΑΝΕΕΕΕ ΤΟ ΜΠΑΓΛΑΜΑΑΑΑ...

Έσπασε τα μούτρα της στη γιουροβίζιον η Ελλάδα όποτε ήταν... εκτός κλίματος. Αποτυχία κάθε φορά που παρουσίαζε τραγούδι που έμοιαζε... ελληνικό. Γιατί σ' αυτή τη σαχλαμάρα που λέγεται eurovision δεν έχει θέση η λεγόμενη έθνικ μουσική. Τραγούδι με στοιχεία παραδοσιακά, έστω κι αν πλασαριστεί με την ποπ ενδυμασία.
 

ΚΟΥΠΑ ΜΕ ΛΑΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ... ΤΕΡΑΤΑ

Μάιος 2006. Ένα χρόνο μετά την πρωτιά στο Κίεβο της κυρίας Έλενας Παπαρίζου με το τραγούδι My Number One η Ελλάδα στη διοργάνωση της Αθήνας περιορίζεται στη 9η θέση, με κομμάτι που τραγούδησε η κυρία Άννα Βίσση. Στο πιο υψηλό σκαλοπάτι του βάθρου ανεβαίνουν τα «Τέρατα», ένα συγκρότημα πραγματικά τερατώδες σε εμφάνιση (φώτο).

ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΝ ΝΤΑΝΥ ΤΡΕΧΟ ΚΑΙ... ΤΡΕΧΕΙΣ ΜΑΚΡΙΑ

Στο σινεμά παίζει τον εαυτό του. Τον από κούνια κακοποιό. Τον εγκληματία τον ικανό για όλα. Πριν γίνει ηθοποιός σε ταινίες και σε σειρές στην τηλεόραση ήταν αστέρι του υποκόσμου. Καθρέπτης η φάτσα του. Η σκατόφατσα. Χαραγμένη μούρη. που την βλέπεις και όπου φύγει, φύγει.
 

ΟΤΑΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΤΕΧΝΕΣ ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΙ...

Και να μην έχει διάθεση να βγει κάποιος αύριο το βράδυ, αξίζει τον κόπο να κάνει μια βόλτα προς Καισαριανή μεριά. Να παραστεί στην εκδήλωση «Ποδόσφαιρο και τέχνες», με έργα ποίησης και ζωγραφικής, αφιερωμένα στο κορυφαίο λαϊκό άθλημα, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 92χρονα του ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΣΤΕΡΑ.

ΑΝ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ...

Το τελευταίο που μ' ακουμπά είναι ότι το πήρε η Μάντσεστερ Σίτυ και το έχασε η Λίβερπουλ. Στο ποδόσφαιρο δεν είμαι οπαδός του, αλλά θαυμαστής του. Όχι αγγλόφιλος, ούτε αγγλομάχος. Έλληνας είμαι, εδώ στην Ελλάδα ζω, άρα πονάω και χαίρομαι για τα κακά και τα καλά στο τόπο μου.

...ΣΤΑ ΒΥΖΙΑ ΠΟΥ ΒΥΖΑΞΕΣ, ΓΙΕ ΜΟΥ, ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΜΠΗΓΩ

Γενική απεργία στη Θεσσαλονίκη, το 1936. Στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου. Αιφνιδιαστικά οι χωροφυλάκοι αρχίζουν να πυροβολούν. Δώδεκα νεκροί και κοντά 300 τραυματίες. Την επόμενη μέρα η εφημερίδα του ΚΚΕ, ο Ριζοσπάστης προβάλλει πρωτοσέλιδα το γεγονός, με τη φωτογραφία της μάνας που οδύρεται με αστείρευτα δάκρυα πάνω από το νεκρό παιδί της, στην άσφαλτο (φώτο).

ΜΕ ΤΡΕΙΣ ΧΟΡΔΕΣ ΤΟ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ ΒΓΑΖΕΙ ΤΗ ΓΝΗΣΙΑ ΜΑΓΚΙΑ

Τραγούδια για νταήδες, κουτσαβάκια, χασίσια, ναργιλέδες και τον λεγόμενο υπόκοσμο. Αυτό ήταν το ρεμπέτικο τις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα στην πατρίδα μας. Ούτε εκατό χρόνια πριν. Σα χθες, μόνο που το κοντυνό παρελθόν έχει σκεπαστεί από ένα σωρό πράγματα και μοιάζει ανύπαρκτο.

Την χτυπουσε μεχρι να δει αιμα

Την αγαπάμε, την λατρεύουμε, οι ερμηνείες της μας καθηλώνουν, παίζει εκπληκτικό πιάνο και τραγουδάει σπαρακτικά, όμως είμαι σίγουρος πως δεν ξέρουμε τίποτα γι΄ αυτήν την σπουδαία καλλιτέχνιδα. Ούτε για την ζωή, ούτε για τον ψυχισμό της