ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΤΣΟΓΛΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Έρωτας τρελός και καταραμένος. Σχέση συναισθηματική και σεξουαλική πέρα από τα όρια, ανάμεσα σε δύο άνδρες που έγραψε στην Ιστορία. Που ξεφτύλισε την Ιστορία, η οποία παίζει με τη δική δύναμη και δεν καταλαβαίνει το Ευαγγέλιο ζωής και προσευχής όπως το ορίζουν η θρησκεία, η κοινωνία, η οικογένεια.

ΑΝΑΨΕ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΔΩΣ' ΜΟΥ ΦΩΤΙΑ

Άμα ανοίξουμε το βιβλίο με τις ατελείωτες ιστορίες των ρεμπέτηδων, τότε επί τόπου θα ταξιδεύσουμε σε μία άλλη Ελλάδα, προπολεμική, μεσοπολεμική, εκείνη που γέννησε τον Σπύρο Ζαγοραίο. Λαϊκή μουσική, φτωχατζήδικη, όχι κουλτουριάρικη, όχι έντεχνη και ποιοτική. Αυτή ήτανε, όμως. Με κύριο όργανο το μπουζούκι, χρόνια πολλά πριν το ανακαλύψουν ο Θεοδωράκης και ο Χατζηδάκις και πριν οι πενιές αρχίσουν να βαράνε στην παραλία της νύχτας και της παρακμής της μεσαίας τάξης.
 

ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ ΟΙ ΧΟΥΛΙΓΚΑΝ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ

''Δεν υπάρχει κανένας Θεός''. Το ειπε το μεγαλύτερο μυαλό της γης. Ο μακαρίτης πια Στήβεν Χώκινγκ αναφέρει στο τελευταίο βιβλίο του, που εκδόθηκε μετά το θάνατο του: Μην ασχολείστε με τον Θεό, ξεχάστε το, ούτε αυτός ενδιαφέρεται για εσάς. Ό,τι συμβαίνει γίνεται ερήμην του''. Μόνο προπαγάνδα δεν κάνει ο μια ζωή ανάπηρος σοφός αστροφυσικός. Ό,τι ισχυρίζεται στηρίζεται στην προσωπική του επιχειρηματολογία.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΠΑΠΑΔΕΣ ΝΤΥΝΟΝΤΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ

Πιτσιρικάς είμαι σε παιδική κατασκήνωση. Ένας από τους εκπαιδευτές, πολύ μεγαλύτερός μας, κάπου 18-20 χρονών, τον έχει βαρέσει κατακέφαλα η τρέλα της αρχαιολογίας. Φοβερά πράγματα. Στις ελεύθερες ώρες του το παλληκάρι εξαφανιζόταν από την κατασκήνωση και έσκαβε σε χωράφια, σε βουνοπλαγιές. Μυριζότανε, έλεγε, ότι κάτι θα ανακαλύψει, έναν αρχαίο ναό, ένα αρχαίο λουτρό, ένα μπουρδέλο, κάτι.
 

ΠΙΛΟΤΟΣ ΤΩΝ ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡ Ο... ΑΡΓΑΛΕΙΟΣ

Πρώτη αλήθεια. Τίποτα δεν είναι καινούργιο. Τίποτα δεν γεννιέται από το πουθενά. Το κάθε τι έχει το παρελθόν του, την προϊστορία του. Εμφανίζεται π.χ. ο πρώτος ηλεκτρονικός υπολογιστής. Πρώτος είναι, όμως πριν υπήρχε κάτι άλλο, από το οποίο στη συνέχεια εξελίχθηκε ο πρώτος υπολογιστής. Όπως προηγήθηκε κάτι άλλο από το προηγούμενο “κάτι άλλο”.

ΜΙΑ ΑΡΣΕΝΙΚΗ ΠΟΡΝΗ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ

Φρικιαστική φάτσα. Διαβολική. Μάτια άγρια και εξογκωμένα, βλέμμα αλλόκοτο από άτομο η αποθέωση του κυνισμού και του εγωϊσμού. Ο παρανοϊκός, όπως όλοι συμφωνούσαν, για τον πιο διάσημο Γερμανό ηθοποιό της μεταπολεμικής περιόδου, ο οποίος δεν διέφερε σε τίποτα στην πραγματικότητα από τους ρόλους που έπαιζε. Φοβιστικός, σκληρός, μισητός, αποκρουστικός.

ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Δεν κωλώνει ο πιστός στην πίστη του αν ο πάπας είναι παλιάνθρωπος. Κοιλιόδουλος Ιερόδουλος. Λάτρης του χρήματος, του σεξ. Αλκοολικός, χαρτοπαίκτης. Ποιος ασχολείται με τον πιστό, όταν τον έχουν σίγουρο. Στο τσεπάκι της τον έχει η εκκλησία. Οι δεσποτάδες.

ΤΙΜΟΝΙ ΤΟΥ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ

«Όταν ο άνθρωπος δημιουργεί θεούς, τότε δεν υπάρχει Θεός». Αυτό είπε. Με εννέα λέξεις, μεταφρασμένο στα ελληνικά, είπε τόσα πολλά. Και ανάμεσα σ' άλλα, αποκωδικοποιώ εγώ την συγκεκριμένη κουβέντα, ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να κάνει παρέα με τον Θεό, γι' αυτό φτιάχνει ψεύτικο Θεό.

Ο ΣΙΝΕΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η πρώτη ελληνική ταινία γυρίστηκε πριν εκατό χρόνια, συγκεκριμένα το 1914, βουβή βέβαια. Ένας Ιταλός οπερατέρ σκηνοθέτησε την “Γκόλφω”, βουκολική εκδοχή του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, με Έλληνες ηθοποιούς του θεάτρου. Εκείνη η “Γκόλφω”, αργότερα γυρίστηκε κι άλλη, ομιλούσα και ασπρόμαυρη, χάθηκε όπως κι άλλες ελληνικές ταινίες τις έφαγε το σκοτάδι.

Παρατημενο, ερημο και μονο…

Το πιο φημισμένο νοσοκομείο του τότε γνωστού κόσμου, αυτό που δεκαετίες τώρα είναι παρατημένο, το Ασκληπιείο της Κω, το ανακάλυψε ένας Έλληνας και το έφερε στο φως ένας Γερμανός το 1902, σα χθες στις 15 Οκτωβρίου.