ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΕΞΕΤΑΣΙΣ

Καθαρά Δευτέρα σήμερα και οφείλω να σας προειδοποιήσω μη τυχόν και δεν συμπεριφερθείτε όπως αρμόζει στη συγκεκριμένη ημέρα, η οποία δεν είναι όποια κι όποια. Παρακαλώ. Να ξέρουμε πού βαδίζουμε και τι κάνουμε. Όλες οι άλλες Δευτέρες του χρόνου είναι βρώμικες…, και μόνο τούτη που είναι μια Δευτέρα – κλειδί έχει αποφασισθεί να παραμείνει καθαρή, αλλά κι εσείς, είχατε υποχρέωση να ξεκινήσετε την σημερινή ημέρα με καθαρό σώμα και καθαρή ψυχή.

ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΑΣΚΑΡΑΣ

Ο βασιλιάς Καρνάβαλος, σου λέει. Κι εγώ, σοβαρός άνθρωπος, κοτζάμ αποδυτηριάκιας, να ασχολήθώ με τούτο το καραγκιοζιλίκι, το μασκαριλίκι; Σε παρακαλώ. Καθαρή Δευτέρα αύριο, να τηρήσουμε το έθιμο, σου λένε, να κάψουμε τον βασιλιά. Τον άρχοντα της γελοιότητας.
 

ΠΙΘΗΚΑΚΙΑ ΕΓΩ ΚΙ ΕΣΥ

Έτσι που τον βλέπω να χαμογελάει μου ‘ρχεται να συμφωνήσω με την θεωρία του Δαρβίνου. Αυτού του μαλάκα που είχε υποστηρίξει ότι ο άνθρωπος προέρχεται από τον πίθηκο. Συγκεκριμένα, ο Ντάρβιν ανέπτυξε τη θεωρία ότι τα ζωικά είδη επί της Γης υπόκεινται σε βαθμιαία εξέλιξη από το ατελέστερον προς το τελειότερον.

ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΕΧΡΙΤΗ

Λεχρίτης. Τι ζωγραφίζει μέσα σου αυτή η λέξη, αυτός ο χαρακτηρισμός; Μην ανοίξουμε λεξικά, ούτε να ψάξουμε την ετυμολογία της λέξεως. Και να βρεθεί η ρίζα της λέξεως ''λεχρίτης'', η καταγωγή της, δεν κάνεις τίποτα. Επειδή στην πορεία των αιώνων το νόημα κάποιων λέξεων αλλάζει, διαφοροποιείται μέχρι που γίνεται άσχετο με 'ο,τι αρχικά, παλαιότερα σήμαινε. Άλλο πράμα, δηλαδή, λέγανε πριν εκατό ή χίλια χρόνια όταν αποκαλούσαν κάποιον λεχρίτη ή λέχριο, κι άλλο να εννοούν σήμερα.
 

ΧΡΙΣΤΟΣ, Ο ΣΟΥΠΕΡ ΣΤΑΡ ΤΗΣ ΑΣΩΤΕΙΑΣ

Δεν υπάρχει σελίδα του ημερολογίου χωρίς να αφιερώνεται σε κάποιον, άγιος είναι αυτός, οσιομάρτυρας, κάποιος περίεργος, τέλος πάντων. Η σημερινή αφιερώνεται στον Άσωτο. Δεν πρόκειται για ημιάγιο, ούτε καν για παπά, καλόγερο και ιεροψάλτη. Είναι ο γίγαντας ο Άσωτος, που τους λέει, φόρα παρτίδα, Παρατάτε με, μαλάκες, με τις γκρίνιες σας για το τι κάνω. Μη μου τα ζαλίζετε, μη μου κολλάτε. Μπερδεύομαι εγώ στα δικά σας, γιατί εσείς θέλετε να σωθείτε με έναν σωτήρα;

Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΗΣ ΜΙΖΑΣ

Η σκηνή μοιάζει ταινίας του σινεμά. Αληθινή σκηνή, κι έτσι, ως αληθινότατη σκηνή έχει καταγραφεί στα κιτάπια της αστυνομίας και στα χρονικά της δικαιοσύνης, όμως κατ’ ευθείαν σε παραπέμπει σε φιλμ αστυνομικό, κατασκοπευτικό, κάτι τέτοιο. Κτυπάει το κουδούνι της εξώπορτας της οικίας, άγρια μεσάνυχτα, όπου χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση εμφανίζονται έξι (αριθμός 6) αστυνομικοί με πολιτικά κι ένας εισαγγελέας.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΥΚΙΣΣΑ ΤΗΣ ΠΛΑΚΕΝΤΙΑΣ

Παραμονές Χριστουγέννων και συγκεκριμένα στις 22 Δεκεμβρίου πριν από 181 χρόνια, εκεί που κτυπάει η καρδιά της νεώτερης Ελλάδος, στο Ναύπλιο, έδρα του κυβερνήτη Ιωάννου Καποδίστρια, πριν το περήφανο μπρίκι μπει στο λιμάνι. Η κυρία περιεργάζεται με τα έξυπνα και μελαγχολικά της μάτια την εικόνα, σα μέσα σε κάδρο, της μικρής γραφικής θαλασσινής πολιτείας. Από τα νότια πλησιάζει το θαυμαστό σκαρί, και σπάει τα παιχνιδιάρικα κύματα.

Η ΔΟΥΚΙΣΣΑ ΤΗΣ ΠΛΑΚΕΝΤΙΑΣ, ΕΝΑΣ ΜΥΘΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ξεκινώ με την κοντέσσα Τζαίην. Μιλάμε για άτομο που αν το συναντήσεις είναι αδύνατον να το ξεχάσεις μια ζωή. Να μην το συζητάς, για εκείνο και το άλλο. Γυναίκα που γεννήθηκε να μαγνητίζει τους άνδρες και μέσα της δεν είχε τον παραμικρό δισταγμό για αυτοσυγκράτηση.

ΕΙΣΑΙ ΡΟΝΑΛΝΤΟ, ΜΠΡΑΤ ΠΗΤ, ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΑΣ

Βρε, αρχιμαλάκα, απ’ όλο αυτό το κάργα άγριο όργιο που έχει στηθεί στην Ελλάδα τις τελευταίες εβδομάδες, εσύ, βρε αρχιμαλάκα, δεν έχεις βγάλει τα δικά σου συμπεράσματα; Πάλι θα την πατήσεις, αρχιμαλάκα. Πάλι θα στην πέσει το πειρατικό κι εσύ χαμπάρι δεν θα πάρεις.

ΑΝΤΕ ΝΑ ΧΑΘΕΙΤΕ...

Το αμερικάνικο όνειρο. Μας την έχουν σπάσει μ’ αυτό το κόλπο, το κοπανάνε και στο σινεμά τους. Το αμερικάνικο όνειρο. Ότι, δηλαδή, ο καθένας, από το τίποτα και από το πουθενά, ακόμα κι ένας εκτός Αμερικής, κάποιος που εγκαταστάθηκε στη χώρα πριν από λίγα χρόνια, έχει την ευκαιρία να γίνει μέγας και τρανός.