ΣΥΝΟΥΣΙΑ ΔΙΧΩΣ ΟΥΣΙΑ

Μαρμάρωσαν οι μπάτσοι μ’ αυτά που άκουγαν από την πιτσιρίκα που την είχαν τσακώσει να κάνει βίζητες τους δυο τελευταίους μήνες. Τέτοια περίπτωση δεν τους είχε ξανατύχει. Ένα κορίτσι μόλις 18 χρονών, από καλή αθηναϊκή οικογένεια που λέμε, δίχως οικονομικά προβλήματα, φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο των Πατρών, με τη θέληση της μπήκε στην πιο άγρια, στην πιο ωμή μορφή πορνείας, λες ήταν από την πρώτη στιγμή εκπαιδευμένη γεροντοπουτάνα. Το και το, τα έριξε όλα.

Ω ΠΑΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΙΤΕ

Μαραθώνας. Μαραθώνιος δρόμος. Μια ζωή στο παραμύθι ο Έλληνας. Η Μάχη του Μαραθώνος, η τεράστια νίκη των Αθηναίων και εκεί, στην ελώδη πεδιάδα, όπου έσπασε το αήτητο της κραταίας περσικής αυτοκρατορίας. Μια μεγάλη και ιστορική, μέγιστης ιστορικής σημασίας, νίκη που επετειακά γιορτάστηκαν πέρυσι τα 2.500 χρόνια.
 

ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ, ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ο Αισχύλος, ο μέγιστος των αιώνων τραγωδός, ο ποιητής ο οποίος μελετάται σ’ όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου, έκανε μια μαλακία, κατά τον αποδυτηριάκια. Φοβερά πράγματα. Ποιος να τα πει αυτά; Ουδείς έχει το δικαίωμα να τα γράψει εκτός από μένα.

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΧΙΒΑΔΑ ...

Δεν ήταν μπανιερό αυτό που φορούσε ο γέρος, μέχρι το γόνατο ήταν. Γυμνός από τη μέση και επάνω, σε κοτσίδα δεμένα όσα άσπρα μαλλιά του είχαν απομείνει και το κεφάλι σκυφτό, στην απόλυτη αφοσίωση εκεί ακριβώς που κτυπούσε το νερό της παραλίας τα βότσαλα. Γεμάτος βότσαλα ο τόπος σε τούτη την έρημη ακτή που την επισκέπτονταν μόνον κάποιες ορισμένες ώρες λιγοστοί λουόμενοι, που λένε. Ο γεράκος πάντα στο ψάξιμο, στο χέρι μια σακούλα πλαστική, μισοάδεια από βότσαλα, μικρά χρωματιστά βοτσαλάκια…
 

ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΟΥ

Δίνω αποδυτηριάκια κυριακάτικο, που δημοσιεύθηκε πριν από έντρκα χρόνια. Περί σοφίας, θείας, αθανασίας και μαλακίας το ανάγνωσμα. Κείμενο με λακούβες στο δρόμο του, όμως κατά τα άλλα περπατιέται και από τους πρωτοετείς του αποδυτηριάκια. Θα το διαβάσουν όσοι επιθυμούν να συζητήσουν λιγάκι με τον εαυτό τους, όσοι θέλουν να κλείσουν μάτια και αυτιά στη σκόνη που τους πλακώνει μ’ αυτά που βλέπουν και ακούν ολόγυρα τους από ένα σκασμό σαχλαμάρηδων. Το κείμενο, Μαίου 2007:

ΤΡΕΜΕΙ Ο ΘΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Μιλάμε για φοβερά πράγματα. Όποιος πιάνει στο στόμα του το όνομα Σεργιανόπουλος πριν πει οτιδήποτε ξηγιέται πονηρά στο πούστικο ''Μ’ όλο το σεβασμό στη μνήμη του...''. Φοβερά πράγματα. Και μόνο ότι λέγεται εκ των προτέρων αυτή η κουβέντα για τον δολοφονηθέντα ηθοποιό επιδεικνύεται μια απέραντη ασέβεια και στον σκοτωμένο και στη μνήμη του. Έτσι είναι. Όταν τονίζεις, όταν υπερτονίζεις τη δήθεν δική σου… ευαισθησία για τη μνήμη ενός πεθαμένου, δίνεις μια άλλη επιπρόσθετη διάσταση για ό,τι… κακό και απαγορευμένο αφορούσε την προσωπική ζωή του Νίκου Σεργιανόπουλου.

ΑΜΑΝΕΔΕΣ ΚΑΙ ΕΜΒΑΤΗΡΙΑ

Ο Στέλιος Καζαντζίδης τραγούδησε σε πρώτη εκτέλεση 1.350 τραγούδια από τα οποία τα οκτώ, αριθμός 8, ήταν τούρκικα. Το πιο σωστό, το πιο συνεπές γι’ αυτόν τον μεγάλο τραγουδιστή, γι’ αυτή τη φωνή που τόσο αγαπήθηκε από τον κόσμο και τόσο υμνήθηκε από τους κουλτουριάρηδες, θα ήταν να τραγουδούσε 1.350 τούρκικα τραγούδια από τα οποία τα οκτώ, αριθμός 8, να ήταν ελληνικά.

ΕΥΝΟΥΧΙΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Φοβερά πράγματα. Έτσι είναι. Όταν μαστουρώνομαι άνευ ναρκωτικής ουσίας πριν ξεκινήσω να ξετυλίξω το σεντόνι της Κυριακής μία φράση ταιριάζει. Φοβερά πράγματα. Μου βγαίνουν να ξεράσω φοβερά πράγματα. Τι να κάνω; Δεν φταίω που τα γράφω. Φταίω;

Η ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ Η ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑΣ

Αν γράψει κάποιος «Όρμησε επάνω της και την γάμησε…» θα πουν ότι ο γραφιάς, ποιητής, συγγραφέας, δημοσιογράφος είναι χυδαίος. Άσεμνος. Πρόστυχος. Από την άλλη, ο γραφιάς αποφεύγει κάθε σχόλιο επικριτικό αν γράψει «Όρμησε επάνω της και της έκανε έρωτα…». Ναι μεν θα είναι κυριλάτος στην περιγραφή του, όμως εκτός θέματος. Επειδή ο άνδρας δεν έκανε έρωτα στην κυρία, ούτε η κυρία περίμενε να της κάνει έρωτα. Και οι δυο τους ήθελαν να ξεσκιστούν. Να γαμηθούν

Η ΜΑΣΤΟΥΡΑ ΚΑΙ Η ΧΑΡΜΑΝΑ

Φοβερά πράγματα. Μισό δις, σε δραχμούλες λέω, έφαγε το παλληκάρι τα τρία τελευταία χρόνια στην μαρμαρόσκονη. Μιλάμε τώρα στην γλώσσα των κοκάκηδων. Αυτών που πίνουν την κόκα. Την αγγελόσκονη. Την σκόνη των αγγέλων. Που σε κάνουν άγγελο με φτερά και πετάς και σπρηντάρεις σ’ άλλους κόσμους.