ΕΙΜΑΙ 90, Σ' ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΕΘΑΙΝΩ, ΣΤΑ ΔΙΝΩ ΟΛΑ!

«Φέρτε μου αυτό το κορίτσι να το απολαύσω! Πληρώστε την όσο, όσο, όσα κι αν ζητήσει τα αξίζει. Θέλω να την πηδάω για μια εβδομάδα. Για επτά ημέρες και επτά νύχτες και επτά απογεύματα μόνο για πάρτη μου…». Η ιστορία είναι αληθινή, δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ονόματα, άλλωστε το σκάνδαλο δεν πολυέπαιξε στα παγκόσμια μήντια. Κροίσος αυτός, μόνον 65 χρονών, παντρεμένος, με μεγάλα παιδιά, όμως την έβρισκε στο έτσι.

ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΣΤΗΝ ΑΛΩΣΗ

Ξεκινώ από την είδηση. Τη σπουδαία και σημαντική είδηση που ρίχνει φως όπως ακόμα ο ήλιος επάνω σου σε μια από τις πλέον θρυλικές ομοφυλοφιλικές σχέσεις. Στον τεράστιο έρωτα του Ρωμαίου αυτοκράτορα Ανδριανού στον νεαρό Έλληνα Αντίνοο. Η είδηση είναι ότι από την αρχαιολογική σκαπάνη βρέθηκε ο χαμένος εδώ και 2.000 χρόνια περίπου ναός που έκτισε ο Ανδριανός σε ένδειξη πόνου και τιμής για το θάνατο του εραστή του.
 

ΟΥΤΕ ΜΙΣΟ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ

«Μου αρέσει να νικιέται η εξουσία από τον επαναστάτη». Έτσι το είπε κάποιος σούπερ επώνυμος, που πουλάει ο άνθρωπος το παραμύθι του. Μην πούμε ποιος, δεν έχει σημασία. Απεναντίας, αν πω το όνομα θα ψιλοστραβώσει από την αρχή η πολύ σοβαρή κουβέντα που μου άνοιξε η όρεξη να κάνω σήμερα. ''Και ποιος είναι αυτός που το λέει;''. ''Και με ποιο δικαίωμα το λέει αυτός που είχε κάνει τούτο και το άλλο''.
 

ΣΤΙΣ ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ

Παλεύει την κατάθλιψη ο Μαραντόνα, είπε ο γιατρός του. Μπορεί και να ’ναι έτσι. Μπορεί και να το ελέγχει το πράμα η μεγαλύτερη μούρη σήμερα της μπάλας. Αυτός είναι, ο Αρμάντο Ντιέγκο Μαραντόνα, ο μόνος που αμφισβητεί το στέμμα της Ιστορίας από τον Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο ή, αλλοιώς όπως τον ξέρει όλη η γη ως Πελέ.

ΠΑΙΚΤΑΡΑΣ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ

Πάσχα. Δηλαδή; Ανάσταση. Αυτό είναι το Πάσχα. Η ανάσταση. Η Ανάσταση του Ιησού Χριστού. Πάσχα είναι η γιορτή της ανάστασης. Αυτός είναι ο άνθρωπος. Όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει. Όλα τα κάνει γλέντι. Είτε είναι ζωή, είτε θάνατος. Είτε είσοδος του θέρους, είτε τέλος του έτους, είτε η αρχή των βροχών, των καλλιεργειών. Όλα παίζουν.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΡΟΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΠΙΣΤΟ ΜΑΘΗΤΗ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ

Σήμερα έτσι, αύριο άλλοιώς. Δεν υπάρχει πρόσωπο της Ιστορίας που να αντιμετωπίζεται μονοδιάστατα ανά τους αιώνες. Παίζει και η ανατροπή. Και η διαφοροποίηση. Και η απομυθοποίηση. Στο γίγαντα ανακαλύπτουν ελαττώματα νάνου. Στον έντιμο ότι ήταν χαμούρα του κερατά. Στον αρχικάθαρμα ότι ήταν αδικημένος στον καιρό του διότι είχε επάνω του και ανθρώπινες πλευρές. Αλήθεια, ποια είναι η σημασία στο πώς έχει καταγραφεί ένα ιστορικό πρόσωπο, και ποιος ήταν στην πραγματικότητα;

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΟΥΒΛΑ

Συνέβη στο περσινό Πάσχα. Και το διέπραξε ο φίλος μου, ο παλιόφιλος ο Δαμιανός. Τόσα χρόνια, και κάθε χρόνο το έλεγε, αλλά δεν το έκανε. Αυτή τη φορά τους την έκανε τη ζημιά. Φοβερά πράγματα. Είναι θεσμός κάθε Πάσχα να ψήνονται δυο αρνιά στο σπίτι του Δαμιανού, κάπου έξω από την Αθήνα, κοντά στο μισάωρο με το αυτοκίνητο. Εγώ δεν είμαι μόνιμος στην παρέα, συνήθως απουσιάζω απ’ αυτή τη μάζωξη της παλιοπαρέας, όμως το περασμένο Πάσχα δήλωσα συμμετοχή.

ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΣΤΗ ΣΤΑΥΡΩΣΗ

Σταυρώθηκε, λέει. Πώς σταυρώθηκε; Με το κεφάλι επάνω ή με το κεφάλι κάτω. Κανονικά, δηλαδή, τον σταύρωσαν, στο όρθιο ή πάνω στο σταυρό τον έστησαν ανάποδα, δηλαδή τον κάρφωσαν με τα πόδια υψηλά και το κεφάλι χαμηλά. Τον κακοποιό, τον ποινικό εγκληματία, τον σταυρώνανε με το κεφάλι επάνω, όπως σταύρωσαν τον Ιησού. Σταύρωναν με το κεφάλι κάτω τον στασιαστή, εκείνον που ζητούσε κοινωνικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, τέτοια κόλπα που κρατάνε από τα παλιά τα χρόνια. Ο Ιησούς, βέβαια, δεν ήταν ούτε κακοποιός, ούτε επαναστάτης.

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΘΕΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ

Πάσχα. Με φινάλε στο έργο την Ανάσταση. Σοβαρά; Δεν υπάρχει καμιά ανάσταση. Αυτό λέει ο αποδυτηριάκιας. Ποια ανάσταση; Για να υπάρξει ανάσταση πρέπει να έχει προηγηθεί θάνατος. Για μένα, όμως, δεν υπάρχει θάνατος. Και πώς να υπάρχει θάνατος, αφού δεν υπάρχει ζωή. Η ζωή, ο θάνατος, η ανάσταση, ο παράδεισος, η κόλαση. Όλα αυτά είναι παραμύθια. Όπως στο λέω. Παραμύθια, τα οποία είναι απαραίτητα. Και χρήσιμα. Άμα, όμως, τα ψάξεις θα δεις πολύ εύκολα ότι δεν αντέχουν στη λογική.